Ποίηση: Πεταλούδες Ελεύθερες

Πεταλούδες Ελεύθερες

Ήρθε η άνοιξη ξανά, κι ο κήπος γέμισε χαρά,

με πεταλούδες στα λουλούδια να χορεύουν τρυφερά!

Στης λεβάντας τα κλωνάρια φτερουγίζουν δυο δυο,

σαν να στήσαν πανηγύρι κάτω απ’ τον γαλανό ουρανό.

Μια στα φύλλα ξαποσταίνει, μια πετάει πιο ψηλά,

κι άλλη γύρω της γυρίζει και της κλέβει τα φιλιά.

Τα λουλούδια τις φωνάζουν: «Ελάτε να σας δούμε!»

κι εκείνες τους απαντούν: «Μαζί σας θα χαρούμε!»

Τις κοιτάζω απ’ το παράθυρο και χαμογελώ κι εγώ,

γιατί τέτοιες ομορφιές δεν τις αγοράζεις με χρυσό.

Κι αν με ρωτήσετε πού βρίσκεται της άνοιξης η χαρά,

ελάτε μια βόλτα στον κήπο μου, να τη δείτε να πετά!

Κι όσο ο ήλιος θα φωτίζει τα λουλούδια στην αυλή,

θα ’χει η άνοιξη στον κήπο μου παντοτινή γιορτή!

Γιατί η άνοιξη δεν χρειάζεται πολλά για να μας γεμίσει την καρδιά:

λίγη λιακάδα, δυο λουλούδια και μια πεταλούδα να πετά!

Το Γενικό Προξενείο τιμά ένα βιβλίο, 40 χρόνια Κοινότητας και 73 χρόνια καριτσιώτικης ιστορίας

«Από την Καρίτσα στο Γκούντγουντ, μια ιστορία 73 χρόνων που συνεχίζει να ταξιδεύει από γενιά σε γενιά.»

Θερμά συγχαρητήρια στην Κοινότητα Καριτσιωτών Νότιας Αυστραλίας απηύθυνε το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Αδελαΐδα, με αφορμή τη γιορτή για τα 40 χρόνια από την ίδρυσή της και την παρουσίαση του βιβλίου «Το ταξίδι και η παρακαταθήκη των πρώτων Καριτσιωτών στην Αυστραλία: Από την Καρίτσα στο Γκούντγουντ».

Η επετειακή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2026, στο Κοινοτικό Κέντρο του Γκούντγουντ, παρουσία συγχωριανών, απογόνων των πρώτων μεταναστών και φίλων της Κοινότητας.

Σε δημόσια ανάρτησή του, το Γενικό Προξενείο συνεχάρη τον πρόεδρο, το Διοικητικό Συμβούλιο και την οργανωτική επιτροπή, επισημαίνοντας ότι η βραδιά ανέδειξε το αληθινό πνεύμα της κοινότητας, την πίστη, τις οικογενειακές αξίες και τους δυνατούς δεσμούς που ενώνουν τους Καριτσιώτες.

Ένα βιβλίο για να μη χαθούν οι ιστορίες μας

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην παρουσίαση του βιβλίου, που καταγράφει τη διαδρομή των πρώτων Καριτσιωτών μεταναστών στην Αυστραλία.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην ανάρτηση του Γενικού Προξενείου, η έκδοση αυτή αποτελεί μια ξεχωριστή συμβολή στη διατήρηση της μνήμης:

«Για να μη χαθούν οι αναμνήσεις μέσα στη σιωπή του χρόνου.»

Λόγια λιτά, μα γεμάτα νόημα.

Γιατί το βιβλίο δεν καταγράφει μόνο ονόματα και ημερομηνίες. Ζωντανεύει τις ιστορίες των ανθρώπων μας, που άφησαν πίσω την Καρίτσα, πέρασαν θάλασσες και άρχισαν μια καινούργια ζωή σε έναν άγνωστο τόπο.

Τις πρώτες δουλειές και τα πρώτα σπίτια, τους συγγενείς που άνοιγαν την πόρτα στον επόμενο, τις παρέες που ξανάσμιγαν στο Γκούντγουντ και έκαναν τη μακρινή Αυστραλία να μοιάζει λίγο περισσότερο με το χωριό τους.

Είναι η ιστορία του πώς ένα κομμάτι της Καρίτσας ρίζωσε στη Νότια Αυστραλία.

Μια ξεχωριστή τιμή στους ιδρυτές της Κοινότητας

Παρούσα στη γιορτή ήταν η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στην Αδελαΐδα, Δρ Αλεξάνδρα Θεοδωροπούλου, η οποία είχε συντάξει και τον πρόλογο του βιβλίου.

Μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές της βραδιάς ήταν η τιμητική αναγνώριση των 34 ιδρυτικών μελών της Κοινότητας, που το 1986 έβαλαν τα θεμέλια της οργανωμένης παρουσίας των Καριτσιωτών στην Αδελαΐδα.

Η Γενική Πρόξενος απένειμε ειδικά αναμνηστικά με τιμητική επιγραφή. Από τους 34 ιδρυτές, 14 ήταν παρόντες για να παραλάβουν οι ίδιοι τη διάκρισή τους, ενώ για όσους έχουν φύγει από τη ζωή την παρέλαβε κάποιο μέλος της οικογένειάς τους.

Ήταν μια όμορφη και συγκινητική στιγμή, γεμάτη ευγνωμοσύνη για εκείνους που ξεκίνησαν αυτή την προσπάθεια πριν από σαράντα χρόνια.

Στη διάρκεια της βραδιάς, η Δρ Θεοδωροπούλου είχε επίσης την ευκαιρία να συνομιλήσει με παλαιότερους και νεότερους Καριτσιώτες.

Η μια γενιά δίπλα στην άλλη. Οι ιδρυτές, οι οικογένειες εκείνων που δεν βρίσκονται πια κοντά μας και οι νεότεροι που συνεχίζουν το έργο τους.

Μια εικόνα που έδειχνε, καλύτερα από πολλά λόγια, τι σημαίνουν αυτά τα σαράντα χρόνια για την Κοινότητά μας.

Εβδομήντα τρία χρόνια ιστορίας, σαράντα χρόνια Κοινότητας

Η Κοινότητα συμπληρώνει φέτος 40 χρόνια από την ίδρυσή της. Η ιστορία των Καριτσιωτών στην Αυστραλία, όμως, άρχισε πολύ νωρίτερα, το 1953, με την άφιξη των πρώτων συγχωριανών μας.

Ακολούθησαν κι άλλοι. Δούλεψαν σκληρά, δημιούργησαν οικογένειες, βοήθησαν ο ένας τον άλλον και έφτιαξαν μια νέα ζωή, χωρίς να ξεχάσουν τον τόπο τους.

Αυτή την πορεία τιμήσαμε στη γιορτή. Και αυτή την ιστορία έρχεται τώρα το βιβλίο να διασώσει, για να τη γνωρίσουν και τα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στη Γενική Πρόξενο Δρ Αλεξάνδρα Θεοδωροπούλου και στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Αδελαΐδα για τα θερμά λόγια, την παρουσία και την ξεχωριστή τιμή προς τους ιδρυτές της Κοινότητάς μας.

Η γιορτή των 40 χρόνων πέρασε, αλλά η παρακαταθήκη της μένει. Και το βιβλίο τώρα ξεκινά το δικό του ταξίδι, από χέρι σε χέρι, από σπίτι σε σπίτι, από γενιά σε γενιά.

Από την Καρίτσα στο Γκούντγουντ και τώρα ακόμη πιο πέρα. Καλοτάξιδο!

From Karitsa to Goodwood: A community’s 40-year story honoured in new book

All photos: AJ Photography.

By Peter Tantalos

Reprinted from Hellenic Herald

7 Oct 2026

The Karitsa Community of South Australia marked its 40th anniversary on Saturday, 26 September 2026, with a sold-out dinner and the launch of a book honouring the people who carried the life of a small Laconian village to Adelaide.

At the centre of the night was The Journey and Legacy of Early Karitsiotes in Australia: From Karitsa to Goodwood, a record of the people who left Karitsa, the lives they built in South Australia and the ties they kept with the village and with one another.

Karitsa lies on the slopes of Mount Parnon in Laconia, about 50 kilometres south-east of Sparta. For the Karitsiotes who made Adelaide their home, the village remained more than a point of origin. Many returned to it, particularly during the Greek summer, while bringing its language, customs and celebrations into community life in South Australia.

Goodwood, where many Karitsiotes settled and became active in local life, grew into an important meeting place for the families and their descendants.

The book’s forewords place that history within the wider story of Greek migration to South Australia. Consul-General of Greece in Adelaide Dr Alexandra Theodoropoulou writes of early homes opening their doors to new arrivals, while workplaces, small businesses, kafeneia, churches, schools and family gatherings helped build a community around them.

For the Karitsiotes who made Adelaide their home, the village remained more than a point of origin.

City of Unley Mayor Michael Hewitson AM recalls hearing accounts of people going into regional areas for work before making the Goodwood area, along the tramline, their home. In his foreword, he writes: “Unley would not be Unley without its deep connection to the Greek heritage.”

Their community became formally organised in 1986, when 34 founding members established the Brotherhood of Karitsa at its inaugural meeting. Later known as the Karitsa Community of South Australia, it retained its founding purpose: to support Karitsiotes in need and assist the village of Karitsa when required. Its activities in Adelaide continued to echo the traditions and celebrations of the village.

Four decades on, tickets to the anniversary dinner sold out within weeks, reflecting the importance members continue to place on belonging, connection and their shared roots.

Introducing the book, Community President Michael Malavazos described the launch as a chance to bring the village and its Australian story into view for different generations.

The book examines the years in which migration reshaped Karitsa. As Malavazos explained, “Between 1953 and 1973, 154 people left Karitsa. Mostly young men and women with a suitcase, a name, and a stubborn bit of hope.”

Dimitra Rozaklis addresses attendees

Karitsa Community President Michael Malavazos

Some travelled through the Bonegilla Migrant Centre and worked in other parts of Australia before families and friends found their way to Adelaide. Their journeys are told alongside the history of the hardship and upheaval that preceded their departure.

One of the book’s first family profiles follows the early arrival of Giannis Katsambis, who arrived in Adelaide in March 1954. His Wright Street kafeneio became a place where new arrivals could find familiar faces and practical support.

The wider pattern of settlement, Malavazos said, grew through such personal connections: “That is how it began. One family finding the next family. One address becoming a lifeline for the next arrival. And slowly, quietly, a piece of Karitsa took root in Goodwood — its language surviving long enough to be taught in the local school, its values of family and kinship holding a community together on the other side of the world.”

For Malavazos, the history is inseparable from his own family. He recalled travelling to Karitsa in 1972, aged ten, with his parents and sister, seeing the lights of the village at dusk and watching his father reunite with relatives and friends after nearly two decades apart.

In his written introduction to the book, Malavazos describes meeting his grandfather and receiving a grandmother’s embrace for the first time during that visit. “That single homecoming taught me something it took me years to fully understand: why leaving Karitsa had left an unhealing wound in my father’s soul.” As such, the book is a representation by its authors to preserve both the pain of departure and the courage of those who left for the generations that followed.

The book moves from a historical account, A Village Transplanted, into more than 60 family profiles, before turning to the development of the association itself. Other sections address the Karitsiotes’ sea voyages, honour the first arrivals and bring together moments connecting the two homelands.

The family profiles were assembled through interviews by community members, drawing on conversations in which descendants and relatives shared memories that might otherwise have remained within individual households.

Malavazos called the result “a family album for every Karitsioti descendant in this room.”

Turning to the first generation, Rozaklis made clear whom the evening was intended to honour: “Above all, tonight we honour you. The migrants. The heroes of our story. Those who crossed the seas with a suitcase full of dreams.”

Rozaklis spoke directly to those whose work enabled later generations to build their lives in Australia. “You cultivated the land. You built roads. You worked in factories. And all that hard work was not for yourselves. It was for your children. For your grandchildren. For the generations that would follow, who would grow up enjoying the fruits of your hard work.”

Rozaklis closed with the image of an olive tree connecting the two places: “With deep roots in the place that gave us life, and branches that have stretched all the way to Australia.”

For a community whose anniversary was celebrated in Goodwood while its thoughts turned to Karitsa, the image captured the purpose of the book: to keep the stories of those first journeys alive and give the generations that followed a way to carry them forward.

The celebration took place at Goodwood Community Hall. City of Unley Mayor Hewitson and the Consul General of Greece in Adelaide, Dr Theodoropoulou, delivered speeches. The Greek Orthodox Community of South Australia Dance Group also performed.

*All photos: AJ Photography