Ένα «μπλόκο» από τα παλιά στο δρόμο για την Καρίτσα

«Αυτή είναι η ζωή στο χωριό! Στον δρόμο για την όμορφη Καρίτσα έπεσα πάνω σ’ ένα απρόσμενο μπλόκο, μα άξιζε και με το παραπάνω!»

Ένα αλλιώτικο «μποτιλιάρισμα» περίμενε τον Βαγγέλη Κατσάμπη στον δρόμο για την Καρίτσα. Ούτε αυτοκίνητα, ούτε κορναρίσματα, ούτε βιαστικοί οδηγοί. Μονάχα ένα μεγάλο κοπάδι από γίδια που είχε απλωθεί σ’ όλο τον δρόμο και, μαζί του, ένας καλός φίλος και συγχωριανός, ο Λεωνίδας Μαλαβάζος.

Για τον Βαγγέλη, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αυστραλία και αυτές τις μέρες βρίσκεται για σύντομες διακοπές στα πατρογονικά χώματα, τούτη η μικρή καθυστέρηση δεν ήταν ταλαιπωρία. Ήταν μια από εκείνες τις ανέλπιστες στιγμές που κάνουν την επιστροφή στο χωριό ακόμη πιο ξεχωριστή.

Ένα κοπάδι έκλεισε τον δρόμο και άνοιξε την καρδιά

Καθώς ο Βαγγέλης έκανε ακόμη μία από τις τακτικές του διαδρομές προς το πιο όμορφο χωριό, όπως ο ίδιος αποκαλεί με καμάρι την Καρίτσα, αντίκρισε απέναντι από τον «Βράχο του Ρουμάνου» ένα θέαμα που δεν είχε ξαναζήσει.

Ο δρόμος είχε γεμίσει γίδια. Άσπρα, μαύρα, καφετιά και παρδαλά προχωρούσαν όλα μαζί και είχαν πιάσει τον τόπο από άκρη σ’ άκρη. Μπροστά και ανάμεσά τους βρισκόταν ο Λεωνίδας Μαλαβάζος, με την μαγκούρα στο χέρι, οδηγώντας το μεγάλο κοπάδι του.

Ο Λεωνίδας, γέννημα και θρέμμα της Καρίτσας και του Γερακιού, έχει πλέον ριζώσει μόνιμα στο χωριό μαζί με τη νέα του οικογένεια. Καθώς το φθινόπωρο αρχίζει σιγά σιγά να κάνει την εμφάνισή του, κατέβαζε εκείνη την ώρα τα γίδια του προς τα χαμηλότερα βοσκοτόπια.

Μόλις αναγνωρίστηκαν οι δυο φίλοι, η αναπάντεχη συνάντηση έγινε αμέσως χαρά. Το αυτοκίνητο σταμάτησε, οι βιασύνες ξεχάστηκαν και η φωτογραφική μηχανή πήρε φωτιά.

«Ήταν ο καλός μου φίλος, ο Λεωνίδας Μαλαβάζος, με το μεγάλο του κοπάδι. Το χάρηκα όσο δεν λέγεται!» λέει ενθουσιασμένος ο Βαγγέλης.

Και πράγματι, οι φωτογραφίες τα λένε όλα. Ο Λεωνίδας στέκεται χαμογελαστός μπροστά στο κοπάδι του, ενώ ένα μικρό κατσικάκι δεν ξεκολλά από τα πόδια του. Στην άλλη φωτογραφία, οι δύο φίλοι ποζάρουν με πλατιά χαμόγελα, έχοντας πίσω τους εκατοντάδες γίδια να γεμίζουν τον δρόμο.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να καταλάβει κανείς πόσο χάρηκε ο Βαγγέλης αυτή τη συνάντηση. Για έναν Αυστραλοκαριτσιώτη που επιστρέφει έστω και για λίγες ημέρες στη γη των προγόνων του, τέτοιες εικόνες δεν είναι ένα απλό περιστατικό στον δρόμο. Είναι η αληθινή ζωή του τόπου. Είναι ο μόχθος του κτηνοτρόφου, το αντάμωμα δυο χωριανών και η συνέχεια μιας παράδοσης που κρατά ζωντανό το χωριό μας.

Μερικές φορές τα πιο όμορφα πράγματα συμβαίνουν εκεί που δεν τα περιμένεις. Σε μια στροφή του δρόμου, απέναντι από έναν γνώριμο βράχο, μέσα στα βελάσματα και στα κουδούνια ενός κοπαδιού.

Το «μπλόκο» αυτό μπορεί να σταμάτησε για λίγο τον Βαγγέλη, μα του χάρισε μια εμπειρία που θα πάρει μαζί του πίσω στην Αυστραλία. Γιατί αυτή είναι η Καρίτσα μας: ο τόπος όπου ένας κλειστός δρόμος μπορεί ξαφνικά να ανοίξει διάπλατα την καρδιά.

«Αυτή είναι η ζωή στο χωριό!»