Ζέστη, γέλια και ρίζες: Το σημερινό Καριτσιώτικο Αντάμωμα Κάτω από τα Μεγάλα Δέντρα

«Κάθε χρόνο, κάτω από τον ίσκιο των μεγάλων δέντρων, οι Καριτσιώτες της Αυστραλίας ξανασμίγουν· μνήμες, χαμόγελα και αγκαλιές φέρνουν το χωριό πιο κοντά, εδώ στη νέα τους πατρίδα.»

Ο ήλιος έκαιγε δυνατά όπως μόνο ο ήλιος της Αυστραλίας ξέρει, ο υδράργυρος άγγιζε τους 36 βαθμούς, αλλά το Σάουτερ Παρκ του Γκούντγουντ ζωντάνεψε από νωρίς με γέλια, φωνές και μυρωδιές ψητού. Κάτω από τον ίσκιο των μεγάλων χάκμπερι, οι Καριτσιώτες, μικροί και μεγάλοι, συγκεντρώθηκαν όπως κάθε χρόνο, συνεχίζοντας μια παράδοση που ξεκινά δεκαετίες πριν, όταν οι πρώτοι συγχωριανοί τους στάθηκαν στο ίδιο σημείο, κρατώντας ζωντανή την καρδιά της Καρίτσας στη νέα πατρίδα.

Οι ψησταριές έκαιγαν, τα τραπέζια στρώθηκαν με φροντίδα, και οι εθελοντές περιφέρονταν ανάμεσα στους καλεσμένους, φροντίζοντας κάθε λεπτομέρεια με υπομονή και αγάπη. Τα παιδιά έτρεχαν ανάμεσα στα δέντρα, γελούσαν και κυνηγιούνταν, ενώ οι μεγαλύτεροι, με μια σκέψη στο χωριό τους, αντάλλαζαν χειραψίες, αγκαλιές και ιστορίες από τα παλιά. Κάθε χαμόγελο, κάθε χειρονομία, κάθε γέλιο έμοιαζε να γέφυρα ανάμεσα στο τότε και το τώρα, ζωντανεύοντας τη συλλογική μνήμη της κοινότητας.

Την εκδήλωση τίμησε με την παρουσία του ο Δήμαρχος Άνλεϊ, κ. Μάικλ Χιούιτσον, συνοδευόμενος από τον ελληνικής καταγωγής Διευθύνοντα Σύμβουλο, κ. Πίτερ Τσόκα, και τη σύζυγό του. Η παρουσία τους έστελνε μήνυμα σεβασμού και αναγνώρισης για τη μακρά και ζωντανή σχέση της τοπικής αυτοδιοίκησης με την Καριτσιώτικη κοινότητα.

Στον χαιρετισμό του, ο δήμαρχος τόνισε τη σημαντική συνεισφορά των Καριτσιωτών και των Ελλήνων μεταναστών στην ανάπτυξη της περιοχής, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες συναντήσεις δεν είναι απλώς κοινωνικές εκδηλώσεις• είναι ζωντανοί φάροι μνήμης και πολιτισμού. Με τα λόγια του να αντηχούν ανάμεσα στα χάκμπερι, η σκυτάλη πέρασε στον πρόεδρο της Κοινότητας, που συνέδεσε τη μνήμη του παρελθόντος με τα σχέδια για το μέλλον.

Ο πρόεδρος της Κοινότητας, ο αυστραλογεννημένος Μιχάλης Μαλαβάζος, μοιράστηκε τη ζεστασιά της ημέρας, κρατώντας στα χέρια του το χειρόγραφο ενός βιβλίου που θα χρηματοδοτηθεί από τη Δημαρχία του  Άνλεϊ: «Το Καριτσιώτικο Αντάμωμα δεν είναι απλώς μια συνάντηση. Είναι η ψυχή της Καρίτσας εδώ, τόσο μακριά από το χωριό μας. Χάρη στους εθελοντές μας, η Καρίτσα παραμένει ενωμένη και ζωντανή. Φέτος, αυτό θα γίνει ακόμα πιο ορατό με τη δημοσίευση ενός βιβλίου που θα γιορτάσει την 40ή επέτειο της Κοινότητας, παρουσιάζοντας ιστορίες και φωτογραφίες των πρώτων 70 περίπου οικογενειών από την Καρίτσα που εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία».

Η ομιλία του προέδρου έντυσε την ατμόσφαιρα με μια γλυκιά νοσταλγία, προετοιμάζοντας το έδαφος για το επικείμενο βιβλίο και τη νέα γενιά της κοινότητας. Ξεχωριστή ήταν η συμμετοχή της τρίτης και τέταρτης γενιάς Καριτσιωτών• παιδιά και εγγόνια των πρώτων μεταναστών, μεγαλωμένα στην Αυστραλία αλλά με βαθιές ρίζες στο χωριό των προγόνων. Μαζί τους και φίλοι της κοινότητας, που αγαπούν την Καρίτσα σαν δική τους, προσθέτοντας ακόμα περισσότερη ζεστασιά, γέλιο και ζωή στο αντάμωμα.

Και καθώς ο ήλιος άρχισε να κατεβαίνει πίσω από τα χάκμπερι, η κοινότητα, κάτω από τον ίσκιο των γιγάντων, ανανέωσε τη σιωπηλή της υπόσχεση: να ανταμώνει, να θυμάται και να κρατά ζωντανή την Καρίτσα, για τα παιδιά, τα εγγόνια και τις γενιές που έρχονται.

Φωτογραφίες ευγενική παραχώρηση Παναγιώτη Κατσάμπη και Δήμητρας Ροζακλή

Στο πλευρό της Μονής Αγίων Τεσσαράκοντα οι νέοι του Γερακίου

Του Χρήστου Γ. Μπαλαμπάνου

Παράδειγμα εθελοντισμού και προσφοράς στην τοπική κοινωνία

Με πνεύμα συνεργασίας, πίστης και ανιδιοτελούς προσφοράς, οι νέοι του Γερακίου στάθηκαν και φέτος στο πλευρό της Ιεράς Μονής Αγίων Τεσσαράκοντα, συμμετέχοντας σε εθελοντική δράση συγκομιδής ελιών. Μια πρωτοβουλία που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο και αποδεικνύει έμπρακτα ότι ο εθελοντισμός παραμένει ζωντανή αξία στον τόπο μας.

Ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Μονής, την Τετάρτη 15 Ιανουαρίου 2026, νέοι και νέες από το Γεράκι προσέφεραν αφιλοκερδώς τον χρόνο τους, την εργασία τους, καθώς και τα μηχανήματα και τα εργαλεία τους, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη συγκομιδή της ελιάς. Η συμμετοχή τους δεν είχε μόνο πρακτικό χαρακτήρα, αλλά και βαθύ συμβολισμό, καθώς ανέδειξε το υψηλό αίσθημα ευθύνης και αγάπης προς τη Μονή και την παράδοση του τόπου.

Η Ιερά Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα εξέφρασε δημόσια τις θερμές της ευχαριστίες προς όλους όσοι συνέβαλαν στη δράση, τονίζοντας πως «τέτοιες πρωτοβουλίες γεμίζουν ελπίδα και αισιοδοξία, ιδίως όταν προέρχονται από τη νεολαία».

Στη δράση συμμετείχαν οι:
Λάμπρος Παπαγιάννης του Δημητρίου, Χρήστος Κούρλας του Ιωάννη, Παναγιώτα Σόβολου του Μιχαήλ, Μιχάλης Κούρλας του Χρήστου, Γιάννης Γρηγορίου του Αποστόλη, Παναγιώτης Μήτρης του Αθανασίου, Γεωργία Σόβολου του Μιχαήλ, Ντίνος Θεοδωρακάκος του Παναγιώτη, Γιάννης Λακιώτης του Ηλία, Γιώργος Λακιώτης του Αθανασίου, Γιάννης Κούρλας του Χρήστου και Γιώργος Πήλιουρας του Δημητρίου.

Μαζί τους εργάστηκαν και αλλοδαποί εργάτες γης, για την αμοιβή των οποίων φρόντισαν οι: Τάκης Θεοδωρακάκος, Ελένη Δαβάρα, Δημήτρης Δαβάρας, Θανάσης Λακιώτης, Κατερίνα Τσολομίτη του Γεωργίου, Γεωργία Γιάννε, Νίκη Μιχαλούτσου και Χρήστος Μπαλαμπάνος. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στον Διαμαντή Φαρλέκα του Παναγιώτη, ιδιοκτήτη ελαιοτριβείου στον Βρονταμά, ο οποίος δεν κράτησε δικαίωμα για το λάδι της Μονής, ενισχύοντας έμπρακτα την προσπάθεια.

Τέτοιες δράσεις αποτελούν φωτεινό παράδειγμα ενεργού συμμετοχής της νεολαίας στα κοινά και υπενθυμίζουν ότι η προσφορά, η αλληλεγγύη και ο εθελοντισμός εξακολουθούν να αποτελούν θεμέλια της τοπικής κοινωνίας του Γερακίου.

Ας είναι βοήθεια οι Άγιοι Τεσσαράκοντα και να πρεσβεύουν για την υγεία όλων όσοι βοήθησαν, αλλά και ολόκληρου του κόσμου.

Οι φωτογραφίες είναι ευγενική προσφορά του Χρήστου Μπαλαμπάνου.

Ευχαριστήρια Επιστολή
Παρακάτω δημοσιεύουμε την ευχαριστήρια επιστολή που εξέδωσε η Ιερά Μονή Αγίων Τεσσαράκοντα Σπάρτης.

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙC
MONEMΒACIAC KAI ΣΠΑΡΤΗΣ

 
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΑΓΙΩΝ ΤECCAPAΚΟΝΤΑ
СПАРТНC
Τ.Κ. 23100 ΤΗΛ. 27310 26780
17-1-2026

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ

Ἐκστρατεία ἀγάπης καί ἀνιδιοτελοῦς προσφορᾶς τῶν τιμίων ἀγωνιστῶν τοῦ μόχθου, νέων παιδιῶν τοῦ Κοινοτικοῦ διαμερίσματος Γερακίου μᾶς ἐπισκέφτηκε καί φέτος διά να συμμετάσχει ἐθελοντικά καί μέ πολλή χαρά στή συλλογή τοῦ ἐλαιοκάρπου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας. Τα λόγια εἶναι φτωχά γιὰ νὰ ἐκφράσουν το μέγεθος τῆς προσφορᾶς καί τῆς ἀγάπης αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων πρός τή μητέρα τους Ἐκκλησία. Ἡ πρωτοβουλία αὐτή στούς δύσκολους καιρούς μας εἶναι ἀπόδειξη φωτεινῆς ἐλπίδος καί αἰσιοδοξίας για το μέλλον τοῦ τόπου μας, ἀλλά καί ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης πρός τούς συνανθρώπους μας.

Ἐκ βάθους καρδίας τοὺς εὐχαριστοῦμε καί τούς εὐγνωμονοῦμε. Προσευχόμεθα ὁ Κύριος νά τούς τὸ ἀνταποδώσει πνευματικῷ τῷ τρόπῳ καί οἱ Ἅγιοι Τεσσαράκοντα Μάρτυρες, Προστάτες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς νὰ εἶναι πάντοτε κοντά τους, να τούς ἐνισχύουν στη ζωή τους για να συνεχίζουν τίς θεάρεστες πράξεις τους.

 
Οἱ κάτωθι ἀδελφοί μας συμμετεῖχαν στήν ἐλαιοσυγκομιδή :
1. Χρῆστος Κούρλας τοῦ Ἰωάννη
2. Παναγιώτα Σόβολου - Κούρλα
3. Γεωργία Σόβολου - Βάρλα
4. Λάμπρος Πανταγιάννης
5. Κωνσταντίνος Θεοδωρακάκος τοῦ Παναγιώτη
6. Γιάννης Κούρλας τοῦ Χρήστου
7. Γιάννης Γρηγορίου τοῦ Ἀποστόλη
8. Γιάννης Λακιώτης τοῦ Ἠλία
9. Γιώργος Λακιώτης τοῦ Ἀθανασίου
10. Παναγιώτης Μήτρης τοῦ Ἀθανασίου
11. Γιῶργιος Πήλιουρας τοῦ Δημητρίου
12. Μιχάλης Κούρλας τοῦ Χρήστου
13. Τάκης Θεοδωρακάκος
14. Ἑλένη Δαβάρα
15. Δημήτρης Δαβάρας
16. Θανάσης Λακιώτης
17. Κατερίνα Τσολομίτη - Λακιώτη
18. Γεωργία Γιάννε
19. Νίκη Μιχαλούτσου
20. Χρῆστος Μπαλαμπάνος

Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς
Μετ' εὐχῶν καί εὐχαριστιῶν
Ο ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ

Μάρτιος 1964: Θεια-Μηλιά, το Πρόσωπο της Ξενιτιάς

«Πίσω από φακέλους και σφραγίδες υπήρχε ένα βλέμμα: μια νέα γυναίκα στο κατώφλι της ξενιτιάς, με αξιοπρέπεια, κουράγιο και ολόκληρη τη ζωή της διπλωμένη στη μνήμη μιας γενιάς που έφυγε.»

Μια φωτογραφία μπορεί να γίνει γέφυρα. Να ενώσει εποχές, τόπους και μνήμες. Η φωτογραφία της θεια-Μιλιάς Θεοδωρακάκου, το γένος Χαγια,, τραβηγμένη τον Μάρτιο του 1964 για την αίτησή της καταγραφής ως αλλοδαπής κατά την είσοδό της στην Αυστραλία, είναι ακριβώς αυτό: ένα αθόρυβο, συγκινητικό παράθυρο στο παρελθόν.

Η φωτογραφία αποτυπώνει μια στιγμή χάρης και απλότητας. Το βλέμμα είναι καθαρό, συγκρατημένο, γεμάτο προσδοκία αλλά και εκείνη τη σιωπηλή δύναμη που χαρακτήριζε τις γυναίκες της γενιάς της. Δεν υπάρχει πόζα· μόνο η αλήθεια της στιγμής. Μια νέα γυναίκα στο κατώφλι μιας μεγάλης αλλαγής, με όλη της τη ζωή διπλωμένη σε ένα βλέμμα.

Η πρόσφατη χρωματική αποκατάσταση της φωτογραφίας δεν αφαιρεί τίποτα από την αυθεντικότητά της. Αντίθετα, την πλησιάζει πιο κοντά σε εμάς. Το πρόσωπο ζωντανεύει, η εποχή παύει να είναι μακρινή, και η ιστορία αποκτά σάρκα και χρώμα. Μας θυμίζει ότι πίσω από τους φακέλους, τις αιτήσεις και τις σφραγίδες, υπήρχαν άνθρωποι. Κόρες, σύζυγοι, μητέρες. Καριτσιώτισσες που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς με αξιοπρέπεια και κουράγιο.

Τέτοιες εικόνες δεν είναι απλώς αρχειακό υλικό. Είναι μνήμη ζωντανή. Μας καλούν να σταθούμε με σεβασμό απέναντι στις ιστορίες που μας διαμόρφωσαν και να αναγνωρίσουμε τη σιωπηλή γενναιότητα μιας γενιάς που έφυγε για να χτίσει, χωρίς να ξεχάσει. Για την Καρίτσα. Για τα παιδιά της. Για το αύριο.

Έργα του Αντώνη Μαλαβάζου: «Η Μεταμόρφωση της Ψυχής»

«Η ψυχή δεν αλλάζει απλώς μορφή· ξεδιπλώνει τα φτερά της μέσα από το χάος, βρίσκοντας το δικό της φως.»

Κάθε τόσο, τα «Καριτσιώτικα Νέα» φιλοξενούν ένα ξεχωριστό έργο του Αντώνη Μαλαβάζου, του ταλαντούχου ζωγράφου από το χωριό μας. Μέσα από αυτή τη σειρά, θέλουμε να φέρουμε το κοινό πιο κοντά στον κόσμο του Αντώνη και να μοιραστούμε την έμπνευση που πηγάζει από τη δουλειά του.

Το σημερινό έργο, με τίτλο «Η Μεταμόρφωση της Ψυχής», είναι μια εκρηκτική συμφωνία χρωμάτων και κίνησης που αποτυπώνει τη διαδικασία της εσωτερικής αλλαγής. Μέσα από ένα φόντο που θυμίζει κορμούς δέντρων ή ρεύματα ενέργειας, ξεπηδούν πεταλούδες και οργανικές μορφές γεμάτες ζωντάνια. Οι λεπτομερείς κουκκίδες και οι έντονες αντιθέσεις του μπλε, του κόκκινου και του πράσινου δημιουργούν μια αίσθηση συνεχούς ροής. Το έργο μοιάζει να πάλλεται, απεικονίζοντας τη στιγμή που η ψυχή απελευθερώνεται από το παλιό της περίβλημα για να μεταμορφωθεί σε κάτι πολυδιάστατο και φωτεινό. Είναι ένας ύμνος στην αναγέννηση, όπου η πολυπλοκότητα των γραμμών συναντά την απόλυτη ελευθερία της φύσης.

Τα έργα του Αντώνη προωθούνται υπό το εμπορικό σήμα "Adoni Art By Tony". Αν ενδιαφέρεστε να αποκτήσετε προσαρμοσμένα καλλιτεχνικά έργα του, μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του μέσω email στο andonimalavazos@gmail.com.

Ανακαλύψτε τη γοητεία των έργων του Αντώνη και ξεκινήστε ένα μοναδικό καλλιτεχνικό ταξίδι!

20 Χρόνια Προσφοράς και Εθελοντισμού: Τιμή στον Γιάννη Αντωνίου από την Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας

«Από τις ελιές της Καρίτσας μέχρι τους ναούς της Αδελαΐδας, η διαδρομή του Γιάννη Αντωνίου είναι μια ζωή προσφοράς.»

Χθες το βράδυ, σε μια ζεστή και συγκινητική εκδήλωση, ο Γιάννης Αντωνίου τιμήθηκε με αναμνηστική πλακέτα για τα 20 χρόνια αδιάλειπτης εθελοντικής προσφοράς του στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας. Η αναγνώριση αυτή αποτελεί ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια, ταπεινότητα και βαθιά αγάπη την Εκκλησία και την παροικία μας.

Αν και πρόσφατα αποσύρθηκε από τον ενεργό του ρόλο στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Γκούντγουντ, όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν καλά πως ο Γιάννης δεν θα είναι ποτέ πραγματικά μακριά. «Η Εκκλησία ήταν και θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής μου», ανέφερε συγκινημένος, προσθέτοντας πως η προσφορά δεν μετριέται σε χρόνια, αλλά σε πρόθεση και καρδιά.

Ο Γιάννης Αντωνίου γεννήθηκε το 1943 στην Καρίτσα, πρωτότοκος γιος του Γιώργη Ιωάννου Αντωνίου, του αγαπητού σιδερά “Γύφτου”, και της Παναγιώτας Γεωργίου Μαλαβάζου. Μεγάλωσε μέσα στους ρυθμούς της αγροτικής ζωής, στις ελιές και στα χωράφια του χωριού, πριν πάρει, σε ηλικία 20 ετών, τον δρόμο της μετανάστευσης, με την παρότρυνση του πατέρα του και τη στήριξη της αδελφής του Κατίνας Σταυριανού.

Η πορεία του στην Αυστραλία, γεμάτη κόπο, εργασία και επιχειρηματικό πνεύμα, τον οδήγησε από βαριές δουλειές σε εργοστάσια μέχρι την αυτοαπασχόληση και την επιτυχία στη μικρή επιχείρηση. Πάνω απ’ όλα, όμως, τον χαρακτήρισε η διάθεσή του να συμμετέχει, να προσφέρει και να στηρίζει την κοινότητα, είτε μέσα από την Εκκλησία είτε μέσα από την καθημερινή επαφή με τον κόσμο.

Δίπλα του, σε όλη αυτή τη διαδρομή, στάθηκε η σύζυγός του Ερμιόνη, με την οποία δημιούργησαν μια δεμένη οικογένεια με δύο κόρες και τέσσερα εγγόνια. «Είμαστε απίστευτα περήφανοι για τον πατέρα μας και βαθιά ευγνώμονες για την αφοσίωση και την προσφορά του», ανέφεραν τα παιδιά του, συνοψίζοντας το συναίσθημα όλων όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση.

Η τιμή προς τον Γιάννη Αντωνίου δεν αφορά μόνο τα 20 χρόνια εθελοντισμού, αλλά μια ολόκληρη ζωή προσφοράς, ήθους και συνέπειας. Από την Καρίτσα μέχρι την Αδελαΐδα, το παράδειγμά του θυμίζει πως η κοινότητα χτίζεται από ανθρώπους που δίνουν αθόρυβα, σταθερά και με ανοιχτή καρδιά.