.jpg)
«Από τις ελιές της Καρίτσας μέχρι τους ναούς της Αδελαΐδας, η διαδρομή του Γιάννη Αντωνίου είναι μια ζωή προσφοράς.»
Χθες το βράδυ, σε μια ζεστή και συγκινητική εκδήλωση, ο Γιάννης Αντωνίου τιμήθηκε με αναμνηστική πλακέτα για τα 20 χρόνια αδιάλειπτης εθελοντικής προσφοράς του στην Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Νότιας Αυστραλίας. Η αναγνώριση αυτή αποτελεί ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε με συνέπεια, ταπεινότητα και βαθιά αγάπη την Εκκλησία και την παροικία μας.
Αν και πρόσφατα αποσύρθηκε από τον ενεργό του ρόλο στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Γκούντγουντ, όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν καλά πως ο Γιάννης δεν θα είναι ποτέ πραγματικά μακριά. «Η Εκκλησία ήταν και θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής μου», ανέφερε συγκινημένος, προσθέτοντας πως η προσφορά δεν μετριέται σε χρόνια, αλλά σε πρόθεση και καρδιά.
Ο Γιάννης Αντωνίου γεννήθηκε το 1943 στην Καρίτσα, πρωτότοκος γιος του Γιώργη Ιωάννου Αντωνίου, του αγαπητού σιδερά “Γύφτου”, και της Παναγιώτας Γεωργίου Μαλαβάζου. Μεγάλωσε μέσα στους ρυθμούς της αγροτικής ζωής, στις ελιές και στα χωράφια του χωριού, πριν πάρει, σε ηλικία 20 ετών, τον δρόμο της μετανάστευσης, με την παρότρυνση του πατέρα του και τη στήριξη της αδελφής του Κατίνας Σταυριανού.
Η πορεία του στην Αυστραλία, γεμάτη κόπο, εργασία και επιχειρηματικό πνεύμα, τον οδήγησε από βαριές δουλειές σε εργοστάσια μέχρι την αυτοαπασχόληση και την επιτυχία στη μικρή επιχείρηση. Πάνω απ’ όλα, όμως, τον χαρακτήρισε η διάθεσή του να συμμετέχει, να προσφέρει και να στηρίζει την κοινότητα, είτε μέσα από την Εκκλησία είτε μέσα από την καθημερινή επαφή με τον κόσμο.
Δίπλα του, σε όλη αυτή τη διαδρομή, στάθηκε η σύζυγός του Ερμιόνη, με την οποία δημιούργησαν μια δεμένη οικογένεια με δύο κόρες και τέσσερα εγγόνια. «Είμαστε απίστευτα περήφανοι για τον πατέρα μας και βαθιά ευγνώμονες για την αφοσίωση και την προσφορά του», ανέφεραν τα παιδιά του, συνοψίζοντας το συναίσθημα όλων όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση.
Η τιμή προς τον Γιάννη Αντωνίου δεν αφορά μόνο τα 20 χρόνια εθελοντισμού, αλλά μια ολόκληρη ζωή προσφοράς, ήθους και συνέπειας. Από την Καρίτσα μέχρι την Αδελαΐδα, το παράδειγμά του θυμίζει πως η κοινότητα χτίζεται από ανθρώπους που δίνουν αθόρυβα, σταθερά και με ανοιχτή καρδιά.
Αν και πρόσφατα αποσύρθηκε από τον ενεργό του ρόλο στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Γκούντγουντ, όσοι τον γνωρίζουν ξέρουν καλά πως ο Γιάννης δεν θα είναι ποτέ πραγματικά μακριά. «Η Εκκλησία ήταν και θα είναι πάντα κομμάτι της ζωής μου», ανέφερε συγκινημένος, προσθέτοντας πως η προσφορά δεν μετριέται σε χρόνια, αλλά σε πρόθεση και καρδιά.
Ο Γιάννης Αντωνίου γεννήθηκε το 1943 στην Καρίτσα, πρωτότοκος γιος του Γιώργη Ιωάννου Αντωνίου, του αγαπητού σιδερά “Γύφτου”, και της Παναγιώτας Γεωργίου Μαλαβάζου. Μεγάλωσε μέσα στους ρυθμούς της αγροτικής ζωής, στις ελιές και στα χωράφια του χωριού, πριν πάρει, σε ηλικία 20 ετών, τον δρόμο της μετανάστευσης, με την παρότρυνση του πατέρα του και τη στήριξη της αδελφής του Κατίνας Σταυριανού.
Η πορεία του στην Αυστραλία, γεμάτη κόπο, εργασία και επιχειρηματικό πνεύμα, τον οδήγησε από βαριές δουλειές σε εργοστάσια μέχρι την αυτοαπασχόληση και την επιτυχία στη μικρή επιχείρηση. Πάνω απ’ όλα, όμως, τον χαρακτήρισε η διάθεσή του να συμμετέχει, να προσφέρει και να στηρίζει την κοινότητα, είτε μέσα από την Εκκλησία είτε μέσα από την καθημερινή επαφή με τον κόσμο.
Δίπλα του, σε όλη αυτή τη διαδρομή, στάθηκε η σύζυγός του Ερμιόνη, με την οποία δημιούργησαν μια δεμένη οικογένεια με δύο κόρες και τέσσερα εγγόνια. «Είμαστε απίστευτα περήφανοι για τον πατέρα μας και βαθιά ευγνώμονες για την αφοσίωση και την προσφορά του», ανέφεραν τα παιδιά του, συνοψίζοντας το συναίσθημα όλων όσοι βρέθηκαν στην εκδήλωση.
Η τιμή προς τον Γιάννη Αντωνίου δεν αφορά μόνο τα 20 χρόνια εθελοντισμού, αλλά μια ολόκληρη ζωή προσφοράς, ήθους και συνέπειας. Από την Καρίτσα μέχρι την Αδελαΐδα, το παράδειγμά του θυμίζει πως η κοινότητα χτίζεται από ανθρώπους που δίνουν αθόρυβα, σταθερά και με ανοιχτή καρδιά.
