Δημήτρης Χάγιας (1937–2009)

Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε την εκδημία του Δημήτρη Χάγια, ο οποίος γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1937 στην Καρίτσα Λακωνίας και έφυγε από τη ζωή στις 24 Σεπτεμβρίου 2009 στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας, σε ηλικία 72 ετών.

Στις 13 Δεκεμβρίου 1965 μετανάστευσε στην Αυστραλία μαζί με την οικογένειά του, τη σύζυγό του Βούλα και τα τρία τους παιδιά, ξεκινώντας μια νέα ζωή με κόπο, αξιοπρέπεια και πίστη στο μέλλον.

Ο Δημήτρης αναπαύεται πλέον δίπλα στη λατρεμένη του σύζυγο, αφήνοντας πίσω του μια πολύτιμη παρακαταθήκη αντοχής, ήθους και αφοσίωσης. Τον αποχαιρετούν τα παιδιά του, τρία εγγόνια και τρία δισέγγονα, που συνεχίζουν το νήμα της οικογενειακής του ιστορίας με αγάπη και περηφάνια.

Αιωνία του η μνήμη.

Αναπαλαίωση Κεντρικής Βρύσης

.

Αιφνίδια, θαυματουργική μεταμόρφωση δέχτηκε τελευταία η Κεντρική Βρύση της Καρίτσας χάρη στην πρωτοβουλία του Δήμου Γερονθρών, την επιθυμία των ντόπιων να ομορφύνουν το χωριό τους, όπως και στο γούστο, το μεράκι και την εξαιρετική δεξιότητα ενός κοντοχωριανού λιθοκτίστη.

Η αναστήλωση της βρύσης, σε καλύτερη κατάσταση από ότι ήταν ποτέ, αποτελεί επάξια αναγνώριση του δημοφιλούς αυτού μνημείου που θεωρείται το παλαιότερο και πρώτο χτίσμα στο χωριό. Με πολύ όρεξη και πίστη στην αυθεντική αναπαλαίωση ο κοντοχωριανός τεχνίτης της πέτρας, Τάκης Μάζης, ο οποίος τα τελευταία χρόνια με τα χέρια του έχει κοσμήσει πάρα πολλά χτίσματα και σπίτια στην περιοχή, καταφέρνει να κρατήσει το παραδοσιακό χρώμα και ιδιαιτερότητα της παμπάλαιας βρυσούλας, αφού αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι η πέτρινη τοιχοποιία ντόπιου τύπου, συμβατή με το διπλανό τοίχο αντιστήριξης, μήκους περίπου 200 μέτρων, στο δρόμο προς την Πάνω Γειτονιά.

Η βρύση μαζί με το αλώνι (αργότερα πλατεία του χωριού), τις εκκλησιές και ρημοκλήσια, τα πολυάριθμα πηγάδια, τους πέτρινους μουλαρόδρομους όπως οι Τρόκλες, και τα σχεδόν αφανισμένα παλαιά λιοτρίβια ή απομεινάρια από αυτά, είναι αναπόσπαστα κομμάτια από την ιστορία και τον πολιτισμό της Καρίτσας. Σύμφωνα με τη λαογραφία του τόπου, η ανακάλυψη αυτής της πηγής πολλούς αιώνες πριν, κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς πότε, οδήγησε στην ίδρυση του χωριού στη σημερινή του θέση. Τα παλιά χρόνια οι Καριτσιώτες έπαιρναν νερό κυρίως από αυτή τη πηγή που έβγαινε στην επιφάνεια από τα σπλάχνα της Ράχης Ασφάκα. Τα περισσότερα από τα πρώτα σπίτια και οι κήποι χτίστηκαν γύρω από αυτή την ταπεινή βρυσούλα.

Μια πέτρινη εντοιχισμένη επιγραφή στην πρόσοψη αποκαλύπτει ότι η βρύση με κάποιον τρόπο αναβαθμίστηκε το 1876, μάλλον βελτιώθηκε ως τόπος συνάντησης, συναναστροφής και φιλίας ανάμεσα στις Καριτσιωτοπούλες. Το 1956, υπό την προεδρεία του Αλέξη Προφύρη, η παροχή νερού στη βρύση συμπληρώθηκε με αγωγό κι από άλλη πηγή (από το νερό της Κοπρισιάς), όμως η μεταφορά του νερού από τη βρύση στο σπίτι εξακολούθησε για πολλά χρόνια ακόμα να γίνεται με τέστες και κουβάδες και ήταν υποχρέωση κυρίως κάθε νοικοκυράς.

Σήμερα, μετά από μια σειρά πρωτοβουλιών της παλαιάς κοινότητας Καρίτσας όπως και του σημερινού Δήμου Γερονθρών, η παροχή νερού έχει πλέον εξασφαλιστεί με πλήρες κοινοτικό δίκτυο που τρέχει με φυσική ροή σε όλα τα σπίτια του χωριού, αφού πρώτα συγκεντρωθεί σε δεξαμενή στο ψηλότερο σημείο.

Ωστόσο η Κεντρική Βρύση παραμένει στο επίκεντρο της παράδοσης του χωριού, ριζωμένη στην καρδιά των ξενιτεμένων και νοσταλγών του παρελθόντος. Κατά την ομολογία όλων η αναπαλαίωση επαναφέρει και αναδεικνύει ένα πανέμορφο στολίδι και μνημείο από την Καρίτσα του χτες.

Ανέκδοτο:

Ο Τράγος και η Φωνή της Φύσης

(Όπως το αφηγήθηκε ο αείμνηστος Μήτσος Γεω. Μαλαβάζος (Ρουμάνος) στον Δημήτρη Ευ. Κατσάμπη)

Η θέση της σημερινής Καρίτσας, η παράδοση λέει, οφείλεται σε ένα διψασμένο τράγο που δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να ακολουθήσει τη φωνή της φύσης για να ξεδιψάσει. Αλλά πως και πότε;

Λένε ότι στα πολύ παλιά χρόνια οι Καριτσιώτες δεν ήτανε όλοι μαζεμένοι σε έναν οικισμό όπως σήμερα. Σόγια ή οικογενειακές ομάδες ζούσανε με τα πρόβατα, τα γίδια και τα βόδια τους διασκορπισμένοι σε καλύβια ή σε λότζες κι απ’ τις δυο πλευρές από το Λυκόρρεμα που διασχίζει τη γη τους. Ανατολικά λένε ήτανε οι Μαλαβαζαίοι, δυτικά οι Τσεμπελαίοι ενώ οι Κατσαμπαίοι πιθανώς να ήτανε ανακατεμένοι κι απ’ εδώ κι απ’ εκεί. Αλλά κι αν η χαμηλή περιοχή είχε πιο ήπιο κλίμα από κείνο στις πλαγιές της Τσούκας και του Ελατιά, έλλειπε το νερό, το πιο απαραίτητο για την ίδια τη ζωή. Έτσι το μόνο που είχανε οι δόλιοι πρώτοι Καριτσιώτες ήτανε λίγα πηγαδάκια, κάμποσες στέρνες, πολλές λούτσες κι ακόμα πιο πολλά βάσανα.

Μια όμορφη ανοιξιάτικη μέρα, όμως, ενώ βόσκαγε το κοπάδι του στις βουνοπλαγιές μεταξύ τη Ράχη Ασφάκα και το Μεσορράχι ένας τσοπάνης από τους Τσεμπελαίους έπαιζε τη φλογέρα του και τραγούδαγε για ψηλές ραχούλες, για στάνες και για δροσερές βρυσούλες. Τότε, εντελώς ξαφνικά, είδε τον καλύτερό του τράγο με βρεγμένη τη γενειάδα να πετάγεται ξαφνιασμένος από τα πυκνά βάτα. Κατενθουσιασμένος λοιπόν, ο Τσεμπελής, σαν τον θρύλο συμπατριώτη του μιας προηγούμενης χιλιετίας, έτρεχε κι αυτός δω κι εκεί φωνάζοντας “Εύρηκα! Εύρηκα!” διότι εκεί και τότε ανακαλύφτηκε η πρώτη πηγή με καθαρό, τρεχούμενο και πόσιμο νερό που τόσο γυρεύανε οι πρώτοι Καριτσιώτες. Σ’ αυτή ακριβώς τη θέση βρίσκεται η σημερινή κεντρική βρύση γύρο απ’ την οποία σιγά-σιγά χτίστηκε το χωριό. Χάρη, λοιπόν, στον διψασμένο τράγο, τη φωνή της φύσης και τη βρεγμένη γενειάδα ξεκίνησε και το χωριό Καρίτσα.

Ο Άγιος Δημήτριος στο «Μένουμε Ελλάδα»

Ο γειτονικός  Άγιος Δημήτριος, χτισμένος νοτιοανατολικά από την Καρίτσα στις δυτικές υπώρειες του Νότιου Πάρνωνα είναι ένα πανέμορφο ημιορεινό χωριό με φιλόξενους ανθρώπους, πλούσια  ιστορία και πολλαπλές οικογενειακές διασυνδέσεις με την Καρίτσα. Πρόσφατα  το χωριό και ο προκάτοχός του, το εγκαταλειμμένο πλέον  Γκιότσαλι, παρουσιάστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Μένουμε Ελλάδα» που φιλοξενείται από τους Γιώργο Αμυρά και Ρένια Τσιτσιμπίκου.  Πρόκειται για ταινία μικρού μήκους διάρκειας αλλά με μεγάλο τοπικό ενδιαφέρον.

Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Καριτσιωτών Λακωνίας

Κατά τη διάρκεια του 2008 ένας αριθμός Καριτσιωτών ανέλαβε την πρωτοβουλία να ιδρύσει τον «Πολιτιστικό Σύλλογο Απανταχού Καριτσιωτών Λακωνίας».  Οι ιδρυτές αυτοί αναφέρουν η ιδέα για τη δημιουργία του συλλόγου ξεκίνησε από την αγάπη και το ενδιαφέρον προς το χωριό τους. 

Σκοπός του συλλόγου υποστηρίζουν είναι το χωριό «να το ομορφύνει και να το κάνει γνωστό». Με αυτό κατά νου καλούν όλους τους Καριτσιώτες, όπου και αν βρίσκονται, να γίνουν συμπαραστάτες στο ξεκίνημα αυτό, «για να μπορέσουμε όλοι μαζί να αναδείξουμε τον τόπο μας όπως του αρμόζει».

Μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες του νεοσύστατου συλλόγου ήταν η δημοσίευση ημερολόγιου για το 2009.  Γεμάτο υπέροχες έγχρωμες φωτογραφίες από το χωριό και την περιοχή και τυπωμένο σε γυαλιστερό φωτογραφικό χαρτί το ημερολόγιο κεντρίζει τη νοσταλγία κάθε Καριτσιώτη.  Αξιοθέατα της Καρίτσας που παρουσιάζει περιλαμβάνουν: απόψεις από τις γειτονιές του χωριού, την εκκλησιά της Ευαγγελίστριας, Το Ηρώο μπροστά στην εκκλησία, το ελαιοτριβείο, το Κοτρώνι, καθώς και τον Αϊ-Γιάννη και τη Αγία Κυριακή να αναδύονται μέσα από την φυσική ομορφιά της περιοχής.

Ο καινούργιος σύλλογος  σίγουρα έκανε μια καλή και ευοίωνη αρχή, γεγονός που προμηνύει αισιόδοξες προοπτικές στην προώθηση όλα αυτά που εκτιμάμε από το χωριό μας.

Ασφαλτόστρωση δρόμου Καρίτσας-Μαρί

.

Εντάχθηκε στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Πελοποννήσου (ΠΕΠ) το έργο ασφαλτόστρωσης δρόμου Καρίτσας-Μαρί μήκους 4,5 χιλιομέτρων με το ποσό των 800 χιλιάδων ευρώ.  Έχουνε συγκεντρωθεί όλες οι αδειοδοτήσεις και έχει ανατεθεί η σύνταξη οριστικής μελέτης σε ιδιωτικό μελετητικό γραφείο.

Εκτός από το παραπάνω ποσό, την 1 Ιουνίου 2007 και  στις 7 Μαρτίου 2008 με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου, κ. Αγγελόπουλου, 21 χιλιάδες και 400 χιλιάδες ευρώ αντίστοιχα προϋπολογίστηκαν να δαπανηθούν προς την υπό εξέλιξη ασφαλτόστρωση δρόμου Καρίτσας-Μαρί.