Follow by Email

Συνολικες προβολες

Ο καιρός στο χωριό μας

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Γιάννης Γαβριήλ: Ένα μικρό αφιέρωμα στο θείο Γεώργιο Παντελή Τσεμπελή (της οικογένειας Φαρμάκη)

Πολύ λυπήθηκα για τον πρόσφατο θάνατο του αγαπημένου μου θείου Γεώργιου Τσεμπελή, πρώτο ξάδελφο του πατέρα μου.

Οι συναντήσεις μας ήταν πολύ ευχάριστες όταν επισκεπτόμουνα το χωριό. Κάθε φορά είχαμε πολλά να πούμε. Δυσκολεύτηκε λίγο τα 2-3 τελευταία χρόνια και έτσι αποφάσισε να συνεχίσει πιο ξεκούραστα τη διαμονή του στο Γηροκομείο της Σπάρτης.

Όταν πέρυσι πηγαίνοντας στο χωριό πέρασα να τον δω, του είπα: «θέλεις να πάμε μαζί να ξεσκάσεις λίγο στο χωριό και να σε φέρω πάλι εδώ;» μου είπε: «θέλω πολύ να πάω, όμως η απόφασή μου είναι να μην πάω άλλη φορά μόνος μου, θα πάω όταν έρθει η ώρα...». Έφτασε πια στα 93 του χρόνια και ήταν παλικάρι. Κάποτε όμως έρχεται το τέλος αναπόφευκτα.

Έχω αναμνήσεις από τα παλιά και τα νεότερα χρόνια από το θείο. Όταν του ζητούσα να πηγαίνουμε παρέα σε αναζητήσεις που με ενδιέφεραν δεν μου χάλαγε το χατίρι. Πάντα πρόθυμος με περίμενε.

Περπατήσαμε με τα πόδια στον Ελατιά, στα Πηγάδια, στα Καναλάκια, όπως και στον Κοσμά από του Σορμπάνου, το μονοπάτι που πηγαίναν τα παλιά χρόνια για την Έλωνα.

Κάναμε περιοδείες στην Κουνουπιά για τις αναζητήσεις της Jo Rroferes (συζύγου του Γιάννη Π. Προφύρη), στη Χούνη, στο Μαρί, στο Γκιότσαλι (το παλιό χωριό που γεννήθηκε η γιαγιά μου η Γιωργίτσα Τούντα-Μικρούτση), στον Άγιο Ανδρέα για τις αναζητήσεις του θείου George Proferes (γιου της Όλγας Γ. Τσεμπελή) και σε άλλα ακόμα.

Με βοήθησε να φωτογραφήσουμε τα αξιοθέατα της Καρίτσας όπως μέρος από τα καλύβια, τα προσκυνητάρια, το Βαθύ Πηγάδι και άλλα.

Επισκεφθήκαμε σπίτια στο χωριό και συναντήσαμε αγαπητούς πατριώτες να τους ρωτήσουμε και να ξεκαθαρίσουμε απορίες που αφορούσαν το γενεαλογικό δέντρο της Καρίτσας που ετοιμαζόταν από δύο πατριώτες στην Αυστραλία.

Τα βραδάκια συναντιόμασταν με άλλους πατριώτες στο χτίρι στο αλώνι ή πίναμε καφεδάκι στο μαγαζί. Πολλές φορές τα απογεύματα καθόμασταν στο σπίτι έξω στο λιακό κάτω από την κληματαριά στο τραπεζάκι με τις δύο καρέκλες και αγναντεύαμε τον κάμπο ή αν ήταν χειμώνας μέσα στη γωνιά στη σόμπα με τα ξύλα.

Θέλω, έστω και τώρα, να τον ευχαριστήσω για την ωραία παρέα που κάναμε αυτά τα χρόνια, για τη βοήθεια που μου προσέφερε με τόση ευχαρίστηση στις αναζητήσεις μου, για το οικογενειακό μας δέντρο που θυμότανε και τα εξιστορούσε όλα πολύ αναλυτικά, για την ιστορία του χωριού που αρκετά πράγματα μου γνώρισε.

Έφυγε ακόμα ένας από τους τελευταίους συγγενείς μου της Καρίτσας που έζησαν εκεί σε αυτό το υπέροχο χωριό. Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.

Εύχομαι ο θεός να τον αναπαύσει εκεί που έχει πάει.

Γιάννης Β. Γαβριήλ

 

Παραθέτω πιο κάτω μερικές από τις φωτογραφίες που θυμίζουν τον θείο, τον μπάρμπα Γιώργη:

Με το χαμόγελο στα χείλη...

Στο πατρικό του σπίτι αγναντεύοντας

Λίγη ξεκούραση έξω στο λιακό

Στο μαγαζί παρέα με νέους της Καρίτσας

Στο μαγαζί παρεούλα για να περάσει η ώρα

Στην πέρα γειτονιά

Με τη Θεοδώρα (Ρούλα) Καπετάνιου-Μαλαβάζου στο λιακό


Στου μπάρμπα Λάμπρου Τούντα το σπίτι παρεούλα

Στα σκαλιά της εκκλησίας στο αλώνι το 2007

Γιώργης και Αργύρω Κατσάμπη στου Σορμπάνου σε κούρο

Σε χωράφι που αυτές οι πέτρες άλλοτε ήταν εκκλησάκι

Σε ένα ακόμα προσκυνητάρι

Στο Βαθύ Πηγάδι

Στον Αϊ-Γιώργη στο Γκιότσαλι

Ακόμα μία στο Γκιότσαλι

Από το μονοπάτι του Σορμπάνου προς Κοσμά

Στον Άγιο Γεώργιο τον Δρομέα στον Κοσμά το 2009

Στον Άγιο Ανδρέα το 2007

Στον Άγιο Ανδρέα το 2007

Στον Κοσμά, σε φιλικό σπίτι στο κατόι το 2009

Στον Κοσμά, ένα ποτηράκι ακόμα κάνει καλό το 2009

Στα Καναλάκια

Με φόντο την Καρίτσα από τα Κομματάκια

Δεν υπάρχουν σχόλια: