Ο Άγιος Δημήτριος στο «Μένουμε Ελλάδα»

Ο γειτονικός  Άγιος Δημήτριος, χτισμένος νοτιοανατολικά από την Καρίτσα στις δυτικές υπώρειες του Νότιου Πάρνωνα είναι ένα πανέμορφο ημιορεινό χωριό με φιλόξενους ανθρώπους, πλούσια  ιστορία και πολλαπλές οικογενειακές διασυνδέσεις με την Καρίτσα. Πρόσφατα  το χωριό και ο προκάτοχός του, το εγκαταλειμμένο πλέον  Γκιότσαλι, παρουσιάστηκαν στο τηλεοπτικό πρόγραμμα «Μένουμε Ελλάδα» που φιλοξενείται από τους Γιώργο Αμυρά και Ρένια Τσιτσιμπίκου.  Πρόκειται για ταινία μικρού μήκους διάρκειας αλλά με μεγάλο τοπικό ενδιαφέρον.

Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Καριτσιωτών Λακωνίας

Κατά τη διάρκεια του 2008 ένας αριθμός Καριτσιωτών ανέλαβε την πρωτοβουλία να ιδρύσει τον «Πολιτιστικό Σύλλογο Απανταχού Καριτσιωτών Λακωνίας».  Οι ιδρυτές αυτοί αναφέρουν η ιδέα για τη δημιουργία του συλλόγου ξεκίνησε από την αγάπη και το ενδιαφέρον προς το χωριό τους. 

Σκοπός του συλλόγου υποστηρίζουν είναι το χωριό «να το ομορφύνει και να το κάνει γνωστό». Με αυτό κατά νου καλούν όλους τους Καριτσιώτες, όπου και αν βρίσκονται, να γίνουν συμπαραστάτες στο ξεκίνημα αυτό, «για να μπορέσουμε όλοι μαζί να αναδείξουμε τον τόπο μας όπως του αρμόζει».

Μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες του νεοσύστατου συλλόγου ήταν η δημοσίευση ημερολόγιου για το 2009.  Γεμάτο υπέροχες έγχρωμες φωτογραφίες από το χωριό και την περιοχή και τυπωμένο σε γυαλιστερό φωτογραφικό χαρτί το ημερολόγιο κεντρίζει τη νοσταλγία κάθε Καριτσιώτη.  Αξιοθέατα της Καρίτσας που παρουσιάζει περιλαμβάνουν: απόψεις από τις γειτονιές του χωριού, την εκκλησιά της Ευαγγελίστριας, Το Ηρώο μπροστά στην εκκλησία, το ελαιοτριβείο, το Κοτρώνι, καθώς και τον Αϊ-Γιάννη και τη Αγία Κυριακή να αναδύονται μέσα από την φυσική ομορφιά της περιοχής.

Ο καινούργιος σύλλογος  σίγουρα έκανε μια καλή και ευοίωνη αρχή, γεγονός που προμηνύει αισιόδοξες προοπτικές στην προώθηση όλα αυτά που εκτιμάμε από το χωριό μας.

Ασφαλτόστρωση δρόμου Καρίτσας-Μαρί

.

Εντάχθηκε στο Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Πελοποννήσου (ΠΕΠ) το έργο ασφαλτόστρωσης δρόμου Καρίτσας-Μαρί μήκους 4,5 χιλιομέτρων με το ποσό των 800 χιλιάδων ευρώ.  Έχουνε συγκεντρωθεί όλες οι αδειοδοτήσεις και έχει ανατεθεί η σύνταξη οριστικής μελέτης σε ιδιωτικό μελετητικό γραφείο.

Εκτός από το παραπάνω ποσό, την 1 Ιουνίου 2007 και  στις 7 Μαρτίου 2008 με απόφαση του Γενικού Γραμματέα Περιφέρειας Πελοποννήσου, κ. Αγγελόπουλου, 21 χιλιάδες και 400 χιλιάδες ευρώ αντίστοιχα προϋπολογίστηκαν να δαπανηθούν προς την υπό εξέλιξη ασφαλτόστρωση δρόμου Καρίτσας-Μαρί.

Δορυφορικό μάτι μας παρακολουθεί

Δορυφορική εικόνα από την Καρίτσα και την περιοχή

Από δω και στο εξής όταν οι Καριτσιώτες βγαίνουν βόλτα στο Αλώνι του χωριού κοιτάνε ψηλά στον ουρανό και χαιρετάνε διότι κάποιοι άγνωστοι τους παρακολουθούν. 

Πεντακάθαρη λοιπόν φαίνεται η Καρίτσα από τους δορυφόρους που περικυκλώνουν την υφήλιο κάθε δευτερόλεπτο 24 ώρες την ημέρα.

Στη φωτογραφία δίπλα βλέπουμε το χωριό μας, όπως ποτέ άλλοτε, κρυμμένο στην αγκαλιά της Τσούκας, του Ελατιά και της Ράχης Ασφάκα.

Παρακάτω, στη διαδραστική εικόνα της εταιρίας Google, πάμε πιο κοντά και με απλές κινήσεις στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή βλέπουμε κάθε σπίτι του χωριού, την κύρια εκκλησία την Ευαγγελίστρια, καθώς κι όλα τα μέρη όπως το Διάσελο, τη Μαλαβαζαίικη Χούνη και τα Ανάσκελα. Μπορούμε ακόμα να ακολουθήσουμε τη δημοσιά και να δούμε τη διαδρομή μέχρι το Γεράκι, ή αν θέλουμε παίρνουμε το μονοπάτι και ανηφορίζουμε πάνω προς το βουνά ακολουθώντας τον παλιό μουλαρόδρομο μέχρι τον Κοσμά.

Χρησιμοποιώντας τα βελάκια πηγαίνουμε αριστερά, δεξιά, πάνω και κάτω στην εικόνα. Επίσης έχουμε τα κουμπιά + και - για τη μεγέθυνση και σμίκρυνση της εικόνας. Από τα τρία κουμπιά στα δεξιά, εκτός από το μεσαίο που ενεργοποιεί τη δορυφορική διαδραστική εικόνα, το αριστερό παρουσιάζει το οδικό δίκτυο και το δεξιό τον υψομετρικό χάρτη της περιφέρειας.

Παναγιώτα Κατσάμπη 1913-2007

Σε ηλικία 94 ετών έφυγε από κοντά μας η Παναγιώτα Κατσάμπη στις 2 Οκτωβρίου 2007 και κηδεύτηκε στις 5 Οκτωβρίου 2007 στην Αδελαΐδα  

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους.

Πρώτη κόρη του Δημήτρη και της Διαμάντως Χαγιά, πιστεύουμε ότι γεννήθηκε την Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 1913 και βαπτίστηκε 17 ημέρες αργότερα στο μοναστήρι του Ιωάννη του Πρόδρομου, την Παρασκευή 8 Νοέμβριου 1913 από τον παπα-Δημήτρη Χρόνη. Νονός ήταν ο Λάμπρος Κατσάμπης (Κασσίδης) ο οποίος είχε προσωρινά επιστρέψει στην Καρίτσα, από το Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης.

Δεν είχε ακόμα χρονιάσει όταν ο πατέρας της αποχαιρέτησε την οικογένεια να δοκιμάσει την τύχη του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έτσι πρωτογνώρισε τον πατέρα της σε ηλικία περίπου δέκα ετών, όταν επέστρεψε στην Καρίτσα. Πήγε στο σχολείο του χωριού μόνο λίγο στην πρώτη τάξη, αλλά την βγάλανε γιατί ήταν ανάγκη να βοηθήσει την οικογένεια στα πρόβατα και στα γίδια. Ως εκ τούτου, το έλεγε και το ξανάλεγε πόσο λυπότανε που ποτέ δεν έμαθε να διαβάζει, να γράφει η να μετράει. Αυτό μπορεί να εξηγήσει και τα τρία εντεκάρια στην επίσημη ημερομηνία γέννησης: 11/11/11, έτσι να το θυμάτε!

 Όταν ήταν μικρό κοριτσάκι την αγαπούσε πολύ η Γεωργία Κατσάμπη, η οποία όποτε την έβρισκε, την έπνιγε με αγκαλιές και φιλιά και της έλεγε, «Κάποτε θα σε παντρέψω στον Βαγγέλη μου!» Όπως το έφερε η τύχη, το 1942 πράγματι η Παναγιώτα παντρεύτηκε τον Βαγγέλη, αλλά περίπου δεκατρία χρόνια μετά το θάνατο της μητέρας του, της Γεωργίας. Μέρος της προίκας περιλάμβανε: χωράφια στην Αντωναίικη Πλεύρα, στο Ξηροκάμπι, στο Παλιόκαστρο και στου Μαλακάκι.

Χωρίς να έχουν δικό τους σπίτι, τα νιογάμπρια με τον πατέρα του Βαγγέλη πρώτα μένανε σε σπίτι του Αποστόλη του Χαγιά. Στη συνεχεία επέστρεψαν για ένα μικρό χρονικό διάστημα να ζούνε στο μικροσκοπικό σπιτάκι της οικογένειας, στο λεγόμενο «Το Καλυβάκι», που το είχε ο γερο-Κατσάμπης ο οποίος απεβίωσε το 1944. Τα πρώτα λίγα χρόνια ξεχειμωνιάζανε στης Μαρουλίτσας το καλύβι όπου το κλίμα ήταν πιο γλυκό. Κατόπιν μετακομίσανε για αρκετό διάστημα σε ένα σπίτι στο χωριό γνωστό ως «Βλαχαίικο» όπου και τα τρία παιδία γεννήθηκαν. Η οικογένεια τελικά έχτισε και μπήκε σε δικό της ολοκαίνουργιο σπίτι, περίπου το 1954.

Όταν ο άντρας της μετανάστευσε στην Αυστραλία το 1958, μόνη της η Παναγιώτα φρόντιζε την οικογένειά στην Καρίτσα. Η αρχική πρόθεση του Βαγγέλη ήταν να εργαστεί στην Αυστραλία μέχρι πέντε χρόνια να αγοράσει κι άλλα χωράφια στο χωριό. Μετά από περίπου τρεισήμισι χρόνια, όμως, άλλαξε σχέδια, επίλεξε μακροπρόθεσμο μέλλον στην Αυστραλία και έφερε την Παναγιώτα και τα παιδία στην Μελβούρνη.

 Όμως, η Παναγιώτα, που ήταν αναλφάβητη, είχε δυσκολίες να βρει μισθωτή απασχόληση. Αυτός ήταν κι ο λόγος για τον οποίο το 1963 η οικογένεια μετακόμισε στο Goodwood, ένα προάστιο στην Αδελαΐδα με πολλούς Καριτσιώτες. Εκεί η Παναγιώτα μαζί με άλλες γυναίκες από την Καρίτσα, το Γεράκι και από αλλά χώρια της Λακωνίας πηγαίνανε να δουλεύουν στα μποστάνια και τους λαχανόκηπους στα Adelaide Hills. Πάνω στην καρότσα του φορτηγού που οδήγαγε ο Νίκος Μήτρης από το Γεράκι πηγαίνανε να μαζεύουν κεράσια, μήλα, μπιζέλια, μπρόκολα και αλλά προϊόντα που παράγονται στους λαχανόκηπους στα Adelaide Hills.

Η Παναγιώτα πέθανε μετά από μακρά ασθένεια, την Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2007. Η κηδεία τελέστηκε στην Εκκλησία των Άγιων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Goodwood την Παρασκευή, 5 Οκτωβρίου 2007 και η ταφή στο Νεκροταφείο Centennial Park στην Αδελαίδα της Νότιας Αυστραλίας.

Παρακάτω ο επικήδειος που εκφώνησαν η Μαρία (του Δημήτρη) και η Παναγιώτα (του Γιάννη) εκ μέρους όλων των εγγονών της.

Είμαστε εδώ σήμερα να αποχαιρετήσουμε τη γιαγιά μας την καλή, στο τελευταίο της ταξίδι. Μιλάμε για όλα τα εγγόνια της. Ήμασταν τυχερά που μεγαλώσαμε μαζί της, και που την χαρήκαμε όλα αυτά τα χρόνια. Η ζωντανή καρδιά της ήταν σαν τα ατέλειωτα νερά της Σμερτιάς, πάντοτε, μέρα-νύχτα, κυλούσανε σίγουρα και αρμονικά. Η δυναμική αγάπη της ήταν σαν τα βουνά, την Τσούκα και τον Ελατιά, ποτέ δεν γέρνουν το κεφάλι, και παρά όλες τις δυσκολίες της ζωής, η αγάπη της ποτέ δεν λύγισε. Γιαγιά, σε ευχαριστούμε που γελάσαμε μαζί και σχολιάζαμε τα πάντα ...Σε ευχαριστούμε που ακόμη σήμερα, αύριο και πάντα η μνήμη σου χρωματίζει τόσο πολύχρωμα της άχρωμες στιγμές ...Μια παλέτα....εκατομμύρια χρώματα... Μέσα από τα δικά σου μάτια, μάθαμε στις δυσκολίες να λέμε «Δόξα τω Θεώ» και να κοιτάμε μόνο ψηλά, σίγουρα και μπροστά Καλό σου ταξίδι γιαγιά! Σε ευχαριστούμε για το αγέραστα διδάγματα της ζωής που μας έδωσες! Κοιμήσου ήσυχη!