Follow by Email

Συνολικες προβολες

Ο καιρός στο χωριό μας

Κυριακή, 28 Ιουλίου 2013

Εγκαίνια ιατρείου και κέντρου νεότητας στη Καρίτσα


Η πιο σημαντική ημέρα, το πιο σπουδαίο γεγονός στη σύντομη ιστορία του Πολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Καριτσιωτών, τα επίσημα εγκαίνια του ιατρείου και κέντρου νεότητας, έλαβε χώρα την Κυριακή 28 Ιουλίου στην Καρίτσα. Πολλοί χωριανοί, φίλοι και επισκέπτες συγκεντρώθηκαν γύρω από τον περίβολο του πρόσφατα ανακαινισμένου κέντρου καθώς ο εφημέριος του χωριού π. Χρήστος Καρυδόγιαννης το ευλόγησε και ο δήμαρχος Ευρώτα, κ. Γιάννης Γρυπιώτης, το άνοιξε επίσημα.
Το κέντρο είναι αποτέλεσμα μεγάλης προσπάθειας από πολλούς εθελοντές και την επιτροπή του Συλλόγου. Όλοι αξίζει να είναι περήφανοι για ό, τι είχε επιτευχθεί: Η πρόεδρος, κ. Κατερίνα Μαλαβάζου, η αντιπρόεδρος κ. ΑλεξάνδραΚατσάμπη, ο γραμματέαςκ.  Γιάννης Στεφανής και ο ταμίας κ. Σπύρος Ροζακλής είχαν την συμπαράσταση της υπόλοιπης επιτροπής, τον πρόεδρο του χωριού κ. Δημήτρη Λεων. Κατσάμπη, καθώς και από τους συμβούλους κ. Κώστα Αντωνίου και κ. Νίκο Τούντα. 


Στην εναρκτήρια ομιλία της, η κ. Μαλαβάζου σημείωσε: «Βρισκόμαστε στην ευχάριστη θέση να δώσουμε για χρήση ένα χώρο που για πολλά χρόνια ήταν αναξιοποίητος. Ένα χώρο που θα εξυπηρετήσει το βασικό δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να του παρέχεται αξιοπρεπώς πρωτοβάθμια περίθαλψη, αλλά και ένα χώρο που θα δώσει πολύ χαρά στα παιδιά μας.
 

«Οι συντελεστές και συμπαραστάτες για την ολοκλήρωση του έργου ήταν πολλοί. Όλοι εσείς και πολλοί άλλοι που δεν μπόρεσαν να είναι μαζί μας απόψε, μας δώσατε κάτι, αυτό που μπορούσε ο καθένας. Το εκτιμήσαμε, το σεβαστήκαμε και το αξιοποιήσαμε με τον καλύτερο τρόπο. Σας καλέσαμε εδώ απόψε να δείτε τα αποτελέσματα μιας συλλογικής προσπάθειας και να μοιραστούμε την χαρά της παράδοσης του έργου. »
 

Η κ. Μαλαβάζου απέδωσε την έμπνευση για την δημιουργία του κέντρου στο κ. Νίκο Μαγκανιώτη, διακεκριμένο χειρούργο, εγγονό του Κωνσταντιρουμάνου, μέλος του συλλόγου από την πρώτη στιγμή, συμπατριώτη μας, άνθρωπος με φιλανθρωπικό έργο και έντονη κοινωνική δράση.
Μετά την ομιλία του δημάρχου ο κ. Μαγκανιώτης μίλησε για την ανάγκη για τον πολιτιστικό σύλλογο να διατηρεί την πορεία του οραματιστή.
 

Ο κ. Δημήτρης Κατσαμπής, απόδημος Καριτσιώτης από την Αυστραλία, κατόπιν μίλησε για την ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση που βρισκόταν κι αυτός τη στιγμή εκείνη στο χωριό διότι «η καρδιά του κάθε Καριτσιώτη από το χωριό, την υπόλοιπη Ελλάδα και το εξωτερικό, από κάθε γωνιά του κόσμου χτυπάει στην Καρίτσα.» Σύμφωνα με τον ίδιο « το ιατρείο και το κέντρο νεότητας αποτελεί ορόσημο στα ιστορικά του χωριού. Πρόκειται για κοινωνικό έργο που ταυτίζεται με τις ανάγκες και τις προσδοκίες του 21ου αιώνα». Τόνισε «οι Καριτσιώτες όλοι ενωμένοι μπορούν να πετύχουν πολλά. Είναι υποχρέωση όλων μας, φόρος τιμής προς τους προγονούς μας και τα πατρώα εδάφη να συνεισφέρουμε όλοι.» 

Ο Πρόεδρος της Ένωσης Πνευματικών Δημιουργών Λακωνίας και πρώην δάσκαλος στο χωριό κ. Βασίλης Βλαχάκος, ευχήθηκε κάθε επιτυχία και έκλεισε αφιερώνοντας ένα ποίημα στην αιωνόβια ελιά 3.300 ετών και με περίμετρο κορμού 13 μ. που βρίσκεται στην περιοχή Ζάβραινα. 

Η κ. Μαλαβάζου αναγνώρισε ένα μακρύ κατάλογο συντελεστών για την επιτυχία του έργου. Αρχικά ανέφερε ότι επί προεδρίας του κ. Παναγιώτη Αντωνίου είχε γίνει η στέγη και η αποχέτευση του σημερινού κέντρου.
 

Κατόπιν «είχαμε να αντιμετωπίσουμε την γραφειοκρατία της δημόσιας διοίκησης, καθώς το κτήριο ήταν χαρακτηρισμένο ως σχολειό και θα ήταν σε αυτή την κατάσταση για πολλά αλλά χρόνια. Αν η Δημοτική αρχή δεν φρόντιζε. Ήταν ευέλικτη και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένη στα θέματα υγείας και στα παιδιά. Το κυριότερο βέβαια είναι ότι μας εμπιστεύτηκε και μας παραχώρησε το χώρο. Από δω και μπρος και μεις πρέπει να φανούμε αντάξιοι αυτής της εμπιστοσύνης. »
 

Για χρηματοδότηση ανέφερε «απευθυνθήκαμε παντού, μας πίστεψαν μας εμπιστεύτηκαν όλοι για αυτό έχουμε αυτό το αποτέλεσμα».
 

«Θέλω να αναφερθώ στην πρώτη δωρεά προς το σύλλογο, ήταν αυτή του αείμνηστου συμπατριώτη μας κ. Χρήστου Κατσάμπη την οποία μου την έδωσε εν ζωή και στη συνέχεια η σύζυγος του κ. Κανέλλα και η αδελφή του κ. Αναστασία Τούντα διέθεσαν εις μνήμη του για το ιατρείο ποσό € 1000.
 

«Δίπλα μας όπως πάντα η Αδελφότητα Καριτσιωτών Νότιας Αυστραλίας που διέθεσε το ποσό των 3.800 δολ. Αυστραλίας. Ενώ δεν παραλείπουν να μας ενισχύουν κάθε χρόνο μέσω του ημερολογίου.
 

«Επίσης δωρεά λάβαμε από την οικογένεια κ. Παναγιώτη Πορφύρη
 

«Στη υλοποίηση του έργου σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι εθελοντές:
  • Μάντω Σαμίου-Τσεμπελή - αρχιτεκτονική μελέτη εσωτερικού χώρου
  • Δημήτρης Λεων. Κατσάμπης - ξυλουργικές εργασίες
  • Νίκος Παν. Τούντας και Κωνσταντίνος Νικ. Αντωνίου - υδραυλικές εργασίες
  • Θεόδωρος Γεω. Σταυριανός - ηλεκτρολογική εγκατάσταση
  • Σπύρος Ροζακλής - πετρόκτιστη βρύση
  • Νικόλαος Δημ. Αντωνίου - τοποθέτηση μαρμάρων
  • Σπύρος Αντ. Κατσάμπης - εργασίες ελαιοχρωματισμού
  • Ντίνος και Παναγιώτης Ιωάν. Τσολομίτη - διάφορες εργασίες
  • Αλεξάνδρα Κατσάμπη - σημαντικές υπηρεσίες στον συντονισμό του έργου, την αγορά του εξοπλισμού και άλλες διεκπεραιωτικες εργασίες
Τα παιγνίδια για τα παιδιά, αξίας € το 2000, ήταν ευγενική χορηγία της Κοινωφελούς Επιχειρήσεις του Δήμου Ευρώτα "Ευρώτειος Πολιτεία. Ευχαριστούμε την επιχείρηση αυτή για την συμπαράσταση στο κοινωνικό μας έργο. Η πράξη τους είναι ενδεικτική του έργου που επιτελεί.
 

Στις καταληκτικές της παρατηρήσεις, η πρόεδρος σημείωσε «Αυτός ο χώρος ας γίνει πηγή έμπνευσης για παρόμοιες ιδέες. Να είναι ο χώρος παιδικών αναμνήσεων για τα παιδιά μας. Να είναι το σπίτι που ενώνει όλους τους Καριτσιωτες. »
 

Ιδιαίτερες ευχαριστίες απευθύνθηκαν προς τα Καριτσιώτικα Νέα που κάνουν το χωριό μας διάσημο και μας περήφανους. Η φωνή της Καρίτσας στο διαδίκτυο δίνει στο χωριό αίγλη και ένα χρήσιμο εργαλείο που πρέπει να το αξιοποιήσουμε και να το τροφοδοτούμε με πληροφορίες.
Επίσης η δουλιά που γίνεται από την ομάδα των συμπατριωτών μας στην Αυστραλία για τα γενεαλογικά δέντρα, η έρευνα και η ιστορία που καταγράφεται μέσα από αυτό είναι πολύ σημαντική. Πρέπει όμως και μείς από εδώ, να συμμετέχουμε ενεργά με πληροφορίες και άρθρα. Χρειάζεται να αναπτυχθούν πρωτοβουλίες και να έρθουμε πιο κοντά, ιδιαίτερα η νέα γενιά, τώρα που οι αποστάσεις έχουν μηδενιστεί.
 

Η πρόεδρος τόνισε επίσης την ανάγκη να γίνει αδελφοποίηση των δυο συλλόγων, δηλαδή του Πολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Καριτσιωτών που εδρεύει στο χωρίο και της Αδελφότητας Καριτσιωτών που εδρεύει στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας.
 

Μετά την επίσημη έναρξη δημόσιο γλέντι έγινε στην πλατεία του χωριού για να γιορταστεί το βαρυσήμαντο γεγονός. Το γλέντι συνέχισε μέχρι το πρωί. 

Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον κ. Μιχάλη Λεϊμονίτη ο οποίος κατέγραψε το γεγονός σε βίντεο και φωτογραφίες προκειμένου να το χαρούν συμπατριώτες Καριτσιώτες σε όλο τον κόσμο.

Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Γιορτή του Μετανάστη και τα Κάστρεια στο Γεράκι

Βραδιές με πολιτιστικά και μουσικοχορευτικά δρώμενα διοργανώνει η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση «Ευρώτειος Πολιτεία» του Δ. Ευρώτα, σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γερονθρών, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων «Γιορτή του Μετανάστη» και «Κάστρεια». 

Οι εκδηλώσεις θα λάβουν χώρα το βράδυ της Δευτέρας 29 και της Τρίτης 30 Ιουλίου 2013.

Γιορτή του Μετανάστη

Ειδικότερα, την Δευτέρα 29 Ιουλίου και ώρα 8 το βράδυ, στην καθιερωμένη γιορτή που ξεκίνησε και καθιερώθηκε στον πρώην Δήμο Γερονθρών από τον τότε δήμαρχο κ. Φίλιππο Πήλιουρα και είναι αφιερωμένη στους μετανάστες από όλα τα χωριά του Δήμου, το Αλεποχώρι, την Καρίτσα, την Καλλιθέα και φυσικά το Γεράκι, θα τελεστεί εσπερινός στον Ι.Ν. Κοίμησης της Θεοτόκου Γερακίου χοροστατούντος του Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης κκ Ευσταθίου.

Το ίδιο βράδυ και ώρα 9.30 θα ακολουθήσουν οι παρακάτω εκδηλώσεις στην κεντρική πλατεία του Γερακίου:

  • Ομιλία από τον κ. Δημήτρη Στεφανίδη, εκπαιδευτικό και σύμβουλο ανάπτυξης πωλήσεων και οργάνωσης, με θέμα: «Ο ξεριζωμός των Ελλήνων γιγάντωνε ως τώρα την Ελλάδα- Ισχύει σήμερα το ίδιο ή μήπως η ελπίδα είναι ψεύτικη;»
  • Παρουσίαση από την κα. Αμαλία Ανδρουλιδάκη, αρχιτέκτων-μηχανικό, Προϊσταμένη της Υπηρεσίας νεοτέρων μνημείων και τεχνικών έργων Πελοποννήσου και την κα. Ευαγγελία Ελευθερίου, αρχαιολόγο της 5ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με θέμα: «Το κάστρο του Γερακίου και οι εργασίες που εκτελούνται σε αυτό, στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ 2007-2013»
  • Παρουσίαση παραδοσιακών χορών από τον Χορευτικό Όμιλο Σκάλας και από το Χορευτικό Τμήμα Γερακίου, υπό την καθοδήγηση των χοροδιδασκάλων Ηλία Παρασκευόπουλου και Νάγιας Πουλυμενάκου αντίστοιχα.
  • Μουσικό ταξίδι με το συγκρότημα ΑΝΕΜΟΣ
  • Στο χώρο της πλατείας θα φιλοξενείται έκθεση με τα τοπικά προϊόντα και τις παραδοσιακές τέχνες του Γερακίου.
Κάστρεια
Την Τρίτη 30 Ιουλίου και ώρα 9.30 το βράδυ, στην πάνω πλατεία του Γερακίου (πλατεία Πάνω Βρύσης) η Ελένη Τσαλογοπούλου και οι μουσικοί της θα μας χαρίσουν μία ξεχωριστή μουσική βραδιά.

Η συναυλία δεν πραγματοποιείται και φέτος στο Κάστρο Γερακίου, λόγω των εργασιών συντήρησης και αποκατάστασης που γίνονται από την 5η ΕΒΑ.

Η είσοδος και τις δύο ημέρες είναι δωρεάν.

Με την ευγενική υποστήριξη:
Εμποροεπαγγελματικός Σύλλογος Γερακίου
Φιλανθρωπικός Σύλλογος Κυριών και Δεσποινίδων Γερακίου
Αγροτικός Συνεταιρισμός Γερακίου

Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Ευχάριστη συνάντηση με το Νίκο Κανάκη

Στην ιστορική Πλάκα, κοντά στο Λεωνίδιο, συναντήσαμε κατά τύχη το συγγραφέα του παιδικού βιβλίου «Το Καλογεράκι»

Ο κ. Νίκος Κανάκης, παλιός μαθητής στο σχολείο στην Καρίτσα ο οποίος στη συνέχεια χάραξε επιτυχημένη καριέρα στην εκπαίδευση είναι τώρα πλέον συνταξιούχος και μόνιμος κάτοικος Χαλανδρίου στην Αθήνα αλλά θυμάται με μεγάλη αγάπη τη σχέση του με το χωριό.

Γεννήθηκε στην Τσιτάλια, και νονός του ήταν ο Νίκος Τούντας, γεωργός από την Καρίτσα, αλλά φυσικά δεν τελειώνουν απλά εκεί οι συναισθηματικοί του δεσμοί.
Όταν η οικογένειά του περιήλθε σε δυσκολίες, θυμάται ότι τον φέρανε  στην Καρίτσα να φροντίζεται από τον νονό του και να πηγαίνει εκεί σχολείο. Μετά από αυτό ο ίδιος βρέθηκε απροσδόκητα καλογεράκι σε μοναστήρι καλογραιών. Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες αυτές στα παιδικά του χρόνια, κατάφερε να τελειώσει το σχολείο στα Τσιτάλια Αρκαδίας.  Σπούδασε στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία και τελείωσε τη διετή μετεκπαίδευση στη Πανεπιστήμιο Αθηνών

Εργάστηκε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως δάσκαλος, επιθεωρητής και σχολικός σύμβουλος.

Υπήρξε μέλος της συντακτικής ομάδας των αναγνωστικών «Η Γλώσσα μου» στα πλαίσια του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και σήμερα είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών.

Το μυθιστόρημα «Το Καλογεράκι» είναι ένα ζωντανό αυτογραφικό που εξιστορεί, χωρίς αναστολές, με γοητευτική αφέλεια και αμεσότητα, όλα εκείνα τα τραγελαφικά που έζησε και σημάδεψαν τη ζωή του.

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Προσωπικότητες και Πρόσωπα του Νότιου Πάρνωνα: Αντώνης Μαλαβάζος 1887-1945

Η πρώτη από μια σειρά δίγλωσσων βιογραφικών σκιαγραφήσεων βασισμένων στις έρευνες των «Οικογενειακών Δέντρων του Νότιου Πάρνωνα» γύρω από γνωστούς ή άγνωστους συντοπίτες ή και απογόνους που στο διάβα του χρόνου ξεχωρίζουν για τη ζωή και το έργο τους.

Στο σημερινό άρθρο ο Στέλιος Χαγιάς, ο συντονιστής της ομάδας, μαζί με την Ρεγγίνα Αλιβιζάτου, εγγονή του Αντώνη Μαλαβάζου, εξετάζουν την αξιόλογη ζωή και γενικότερα την εποχή ενός αγροτόπαιδου από τις Γούβες που γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και κατόρθωσε να χαράξει μια σημαντική σταδιοδρομία στον τομέα της ιατρικής τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Αυστρία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

People and Personalities of SouthernParnon Antoniοs Malavazos 1887-1945

The first of a series of bilingual biographical sketches based on the research of "Family Trees of Southern Parnon" on well known and not so well known locals or descendents who in the course of time stand out for their life and achievements.

In today's article Stelios Chagias, the coordinator of the group, together with Regina Alivisatos, granddaughter of Anthony Malavazos, delve into the remarkable life and times of a farm boy from Gouves born in the late 19th century who carved out a significant career in medicine in Greece, Austria and the United States.


Ο Αντώνης Μαλαβάζος, του Ηλία Αναστασίου Μαλαβάζου, αγρότη από την Καρίτσα, και της Αθανασίας Βάκου από τις Γούβες, γεννήθηκε στις Γούβες την 1 Ιουνίου το 1887. Ο Αντώνης ήταν ένα από τα τρία τους παιδιά που επέζησαν, από εννέα συνολικά.

Την 9η Σεπτεμβρίου 1898, ο 11χρονος πια Αντώνης εγγράφεται στο δημοτικό σχολείο στο Γεράκι. Οι βαθμοί του το 1898 ήταν Θρησκευτικά 5, Ελληνική Ιστορία 4, Μαθηματικά 5, Γεωγραφία 6, Ανάγνωση 6, Καλλιγραφία 4, Ορθογραφία 5. Γενικό 5. Ο Αντώνης βελτίωσε σημαντικά τους βαθμούς του τα επόμενα χρόνια και στη συνέχεια πήγε στο Ελληνικό Σχολείο.

Γύρω στο 1906 ο Αντώνης γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι πιθανό να είχε υποτροφία. Απεφοίτησε στις 10 Νοεμβρίου 1911 με βαθμό διπλώματος «Λίαν Καλώς». Ξεκίνησε την ειδικότητά του στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Αθηνών το 1911.

Το 1912 επιστρατεύτηκε στον Ελληνικό στρατό στην αρχή των Βαλκανικών Πολέμων (1912-13) εναντίον αρχικά της Τουρκίας και στη συνέχεια της Βουλγαρίας. Το 1913, κατά την διάρκεια του 2ου Βαλκανικού Πολέμου, ο Αντώνης ήταν με τμήμα του ελληνικού στρατού που σχεδόν περικυκλώθηκε από τους Βουλγάρους στο Φαράγγι Κρέσνα του ποταμού Στρυμόνα. Τελικά οι Βούλγαροι ηττήθηκαν και η συνθήκη του Βουκουρεστίου κατέληξε σε σημαντικές εδαφικές απώλειες για την Βουλγαρία.

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1915, κατά την διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Αντώνης υπηρέτησε με τον ελληνικό στρατό αρχικά με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Στις 29 και 30 Μαΐου 1918, ο Αντώνης πήρε μέρος στη μάχη του Σκρα. Η μάχη του Σκρα έλαβε χώρα στα οχυρά βορειοανατολικά του όρους Πάικου, βόρεια από την Θεσσαλονίκη. Ήταν τότε η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν ελληνικά στρατεύματα στο μέτωπο και είχε σαν αποτέλεσμα την κατάληψη των ισχυρά οχυρωμένων βουλγαρικών θέσεων. Στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου 1918 έλαβε μέρος στη μάχη τις Δοϊράνης, όπου οι ελληνικές δυνάμεις του 12ου συντάγματος και η μεραρχία των Σερρών μαζί με βρετανικές δυνάμεις απώθησαν τους Βούλγαρους από το οχυρό της Δοϊράνης.

Ο Αντώνης διορίστηκε διευθυντής ιατρός στο στρατιωτικό νοσοκομείο Φλωρίνης από το 1918 έως το 1920. Απολύθηκε από το στρατό ως υπολοχαγός στις 7 Φεβρουαρίου 1921, στην Μακεδονία.

Για να συνεχίσει τις ιατρικές του σπουδές, ο Αντώνης πήγε στην Βιέννη την 1η Αυγούστου 1921. Πήρε αρκετά άλλα μαθήματα, αλλά κατέληξε ειδικευμένος στην ενδοκρινολογία στις 15 Δεκεμβρίου 1923. Στη διάρκεια της παραμονής του στην Βιέννη γνωρίστηκε με την μέλλουσα σύζυγό του, Josephine (Ιωσηφίνα) Wanaschek.

Ο Αντώνης μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 23 Ιανουαρίου 1924 με το πλοίο Aquitania. Ο κατάλογος επιβατών του πλοίου τον περιγράφει ως γιατρό που μιλούσε ελληνικά, γερμανικά, και γαλλικά. Είχε ύψος 177 εκατ. με γκρίζα μαλλιά και καστανά μάτια. Ο κατάλογος αναφέρει ότι ο τελευταίος τόπος μόνιμης διαμονής στην Ευρώπη ήταν η Βιέννη, Αυστρία όπου ήταν και ο καλύτερός του φίλος, ο Γεώργιος Κόστμιος. Μετά την άφιξή του στην Αμερική θα έμενε στον αδελφό του, Περικλή, στο 75 Hanover Street, στο Elmhurst της Νέας Υόρκης. Η Ιωσηφίνα μετανάστευσε στην Αμερική το 1925 και παντρεύτηκαν στις 27 Νοεμβρίου στο Decatur, DeKalb County, της Γεωργίας. Τον γάμο τέλεσε ο αιδεσιμότατος Γερμανός Παπαϊωάννου. Ο Αντώνης και η οικογένειά του εγκαταστάθηκαν στην Αλαμπάμα, όπου ασκούσε την ιατρική. Εκεί έμειναν στο Μοντγκόμερι γιατί υπήρχε μεγάλη ελληνική κοινότητα. Αλλά επειδή δεν τους άρεσε ο Νότος θέλησαν να μετακομίσουν στην βορειοανατολική ακτή των ΗΠΑ, στο Νιου Τζέρσεϋ ή την Νέα Υόρκη. Για να πάνε εκεί ο Αντώνης έπρεπε να περάσει εξετάσεις για άδεια ασκήσεως επαγγέλματος και στις δύο πολιτείες.

Μέχρι το 1929, ενώ ζούσαν στο Μπέρμιγχαμ, είχαν αποκτήσει δύο κόρες, την Αθανασία και την Μαγδαληνή. Επειδή για να μελετήσει ο Αντώνης χρειαζόταν ησυχία, η Ιωσηφίνα και τα κορίτσια πήγαν στην Ευρώπη για διακοπές. Πήγαν στην Βιέννη για να δουν την οικογένειά της και στους Μολάους όπου γνωρίστηκαν με την οικογένεια του Αντώνη. Εκεί η μητριά του Αντώνη της χάρισε ένα χειροποίητο χαλί.

Όταν ήταν η οικογένεια στην Ευρώπη, ο Αντώνης μετακόμισε σε ένα δωμάτιο (221) στο κτίριο Woodward στο Μπέρμιγχαμ για να μπορέσει να διαβάζει. Όταν ήταν εκεί έγινε και Αμερικανός πολίτης, στις 28 Ιουνίου του 1929.

Μετά από κάποιο μικρό χρονικό διάστημα γύρισε η Ιωσηφίνα στην Aμερική και η οικογένεια μετακόμισε στο Νιου Τζέρσεϋ. Ο Aντώνης άσκησε την ιατρική εκεί, στο Νιου Τζέρσεϋ, ενώ παράλληλα συνέχισε να διαβάζει για τις εξετάσεις της Νέας Υόρκης. Για αυτό το λόγο η οικογένεια πάλι πήγε στην Ευρώπη το 1931. Ο κατάλογος επιβατών δείχνει ότι η Ιωσηφίνα ηλικίας 29 ετών επέστρεψε στην Aμερική με τις τρεις κόρες της, Μαγδαληνή 4 ετών, Αντιγόνη 1 έτους και η Αθανασία 5 ετών στις 16 Ιουλίου 1932, με το πλοίο Europa που αναχώρησε από το λιμάνι της Βρέμης της Γερμανίας. Ο κατάλογος επιβατών δείχνει ότι η οικογένεια ζούσε στο Νιου Τζέρσεϋ πριν αναχωρήσουν για την Ευρώπη στις 9 Ιουλίου του 1931 για μια επίσκεψη στην Βιέννη για να δει τους γονείς της.

Στο κατάλογο επιβατών η Ιωσηφίνα περιγράφεται ως εθνική Γερμανίδα με ελληνική υπηκοότητα, ύψος 163 εκατ., ανοιχτόχρωμη, ξανθιά, με γκρίζα μάτια. Ο πιο κοντινός συγγενής της στη Βιέννη ήταν ο πατέρας της, και στην Αμερική θα επέστρεφε στο σύζυγό της, γιατρό Α. Μαλαβάζο που κατοικούσε στο 635 High St. Newark, στο Νιου Τζέρσεϋ. Ο κατάλογος αναφέρει ότι και οι τρεις κόρες γεννήθηκαν στο Μπέρμιγχαμ. Η επιστροφή τους στην Αμερική έγινε μόλις πριν από την προσάρτηση της Αυστρίας από τους Ναζί (Μάρτιος 1938).

Περίπου το 1937 ο Αντώνης αφού πήρε την άδεια ασκήσεως μετακόμισε το ιατρείο του στην Νέα Υόρκη. Ασκούσε την ειδικότητα της ενδοκρινολογίας και το ιατρείο του ήταν στην 25η οδό. Πήγε εκεί για να είναι σχετικά κοντά στον σταθμό του τρένου, στο σταθμό Πενσυλβανίας, έτσι ώστε να είναι ευκολότερο για τους ασθενείς του από το Νιου Τζέρσεϋ να πηγαίνουν στην Nεα Υόρκη για να τον βλέπουν στο ιατρείο του.

Ο Αντώνης εγγράφηκε στην επιστράτευση του δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το 1942. Έδωσε την διεύθυνσή του ως Apt. 62, 580 W. 160th St., Nέα Υόρκη, και την ημερομηνία γεννήσεώς του ως 1 Ιουνίου του 1887. Επίσης δήλωσε την Ιωσηφίνα ως κοντινότερη συγγενή του και ότι δούλευε στο 245 W. 25th St. στη Nέα Υόρκη.

Ο Αντώνης πέθανε στις 20 Απριλίου του 1945. Δούλευε αργά το βράδυ και τον είδαν τελευταία φορά στις 8 15 μμ. Βρέθηκε στις 9 το βράδυ νεκρός στο γραφείο του. Όταν πέθανε ήταν γιατρός στο Μητροπολιτικό Νοσοκομείο, βοηθός ιατρός στο Πολυκλινικό Νοσοκομείο και επίσης ανήκε και στο προσωπικό του νοσοκομείου Newark Beth Israel.

Το πιστοποιητικό θανάτου δείχνει ότι η οικογένεια είχε μετακομίσει από το 1939 στο 482 Fort Washington Street, στη Nέα Υόρκη. Πέθανε από καρδιακή προσβολή και θάφτηκε στις 25 Απριλίου του 1945 στο νεκροταφείο Cypress Hills.

Τα Οικογενειακά Δέντρα του Νότιου Πάρνωνα έρχονται υπό την αιγίδα του Παλλακωνικού Συλλόγου Νότιας Αυστραλίας «Ο Λεωνίδας».
Antonis Malavazos, the son of Ilias Anastasiou Malavazos, a farmer of Karitsa, and Athanasia Vakou of Gouves was born in Gouves on 1 June 1887, one of three children from nine born to reach adulthood.

On 9 September 1898 Antonis Malavazos, aged 11 now, is registered at the school at Geraki. His grades for 1898 were as follows: Religious Studies 5, Greek History 4, Arithmetic 5, Geography 6, Reading 6, Calligraphy 4, Spelling 5, and an overall average 5. Antonis made a remarkable academic improvement in the next few years and graduated to the Hellenic School (middle school).

Antonis went to Athens University to study medicine circa 1906, most probably on a scholarship, and there he obtained his medical degree on 10 November 1911 with a grade of "Very Good". He began his medical career as a resident physician at the Ippokráteio Nosokomeío Athinón in 1911.

Later in 1912 he was drafted into the Greek Army at the commencement of the Balkan Wars (1912-13) against Turkey and Bulgaria. In 1913 Antonis was with the Greek Army that was nearly surrounded by the Bulgarians in the Kresna Gorge of the Struma (Strymon) River during the Second Balkan War. The Bulgarians were defeated and the Treaty of Bucharest resulted in significant territorial losses for Bulgaria.

During the Second World War, on 15 September 1915, Antonis entered the Greek Army at Macedonia as a 2nd lieutenant. On the 29th and 30th of May 1918 Antonis participated in the Battle of Skra di Legen (Skora di Legen) which was a battle that took place at the Skra fortified position, located northeast of Mount Paiko north of Thessaloniki on the Macedonian front. The battle was the first large-scale employment of Greek troops on the front, and resulted in the capture of the heavily fortified Bulgarian position. On 18 and 19 September 1918 he participated in the battle of Doirani where Greeks from the 12th Corps and Seres division together with British forces repelled the Bulgarians from the fortress at Doirani.

Antonis was appointed the medical director for the military hospital at Florina from 1918 to 1920, and was discharged from the army as a 1st Lieutenant at Macedonia on 7 February 1921.

To further his medical career Antonis went to Vienna on the 1 August 1921 where he took numerous medical courses but eventually specialised as an endocrinologist on 15 December 1923. Whilst in Vienna he met his wife Josephine Wanaschek.

Antonis migrated to the United States on 23 January 1924 per the Aquitania. The ship manifest of the Aquitania describes him as a physician who could speak Greek, German and French and described him as being 5 feet 8 inches tall with grey hair and brown eyes. The manifest also states his last permanent residence in Europe was Vienna, Austria where his closest friend was George Kostmios, and that on arrival in the US he was going to stay with P Mellon (his brother Periklis Malavazos) at 75 Hanover Street in Elmhurst New York.

Josephine migrated to America in 1925 and was married to Antonis on 27 November 1925 in Decatur, DeKalb County, Georgia by the Rev Germanos Papaioannou. Antonis and his family settled in Alabama where Antonis practiced medicine, and where many Greek migrants lived. The family lived in Montgomery, Alabama, but the family did not like the South, they wanted to move to the northeast. In order to accomplish this move Antonis needed to obtain medical licensure in both New Jersey and New York, and this required taking the licensing exams of each State.

By early 1929, still living in Birmingham, he and Josephine now had two young daughters, Athanasia and Magdalini, and to study for his licensing exams he needed peace and quiet at home, so Josephine and her daughters went to Europe for a holiday. In Europe Josephine and her family went to Vienna to see her family and also to Molaous where they met her husband's family. In Molaous Antonis' stepmother gave Josephine a hand-woven rug as a gift.

With his family in Europe, Antonis moved to a room (221) in the Woodward Building in Birmingham to concentrate on his studies, and while living in the hotel he became a US citizen on 28 June 1929.

A short time after Josephine returned to America, the family moved to New Jersey. Antonis practiced medicine in New Jersey whilst continuing to study for the New York state licensing exam and so for this reason in 1931 his family again went to Europe. The ship manifest on Josephine's return journey showed Josephine, aged 29, arrived back in the United States (New York) with her three daughters; Magdalini, aged 4, Antigoni, aged 1, and Athanasia, aged 5, on 16 July 1932 per the Europa which had departed from Bremen, Germany. The ship manifest indicated that Josephine and her family had lived in New Jersey before departing the US on 9 July 1931 for a visit to Vienna, Austria to see Josephine's parents.

Josephine is described in the manifest as an ethnic German, Greek citizen, 5 feet 4 inches tall, of fair complexion, blonde hair and grey eyes. Josephine's closest relative in Vienna, Austria was her father F. Waneschek of Dresdner 6/23, Vienna and in the US she was going back to her husband Dr A Malavazos of 635 High Street, Newark, New Jersey. The manifest indicated all three daughters had been born in Birmingham, Alabama. Josephine and her three daughters had arrived back in the US just before the rise of the Nazis.

Around 1937 Antonios made another attempt to move to New York, and on obtaining his New York medical license as an Endocrinologist he moved his practice to 25th St New York in 1939, so it was easier for his patients to see him, since 25th St was near the Pennsylvania Station.

Antonis registered for the World War II draft in 1942 giving his residential address as Apt 62 at 580 W 160th Street, New York. It also states his closest relative was his wife Josephine and that he was self employed at 245 W 25th Street, New York City.

Antonis passed away on the 20 April 1945, he had been working late at night and was last seen alive at 8.15pm but at 9pm he had been found dead in his office. At the time of his death he was assistant visiting` physician at the Metropolitan Hospital, a clinical assistant at the Polyclinic Hospital and a member of the staff of the Newark Beth Israel Hospital.

Anthony`s death certificate indicated that his family had moved from New Jersey to reside at 482 Fort Washington Street, New York in 1939 and he had moved his medical office to 245 West 25th Street, Manhattan, New York. Antonis died from natural causes and was buried on 25 April 1945 at Cypress Hills Cemetery.

Family Trees of Southern Parnon are sponsored by the Pan-Laconian Society of South Australia "Leonidas".












Έκθεση ζωγραφικής και Λακωνικού βιβλίου‏

Η Ένωση Πνευματικών Δημιουργών Λακωνίας «Χείλων ο Λακεδαιμόνιος», θα πάρει μέρος στη γιορτή «ελιάς και λαδιού» στη Σελλασία, 2,3 και 4 Αυγούστου με έκθεση ζωγραφικής και Λακωνικού βιβλίου, με έργα ζωγραφικής των μελών της και με βιβλία Λακώνων λογοτεχνών και συγγραφέων και ας μην είναι μέλη της Ένωσης.

Οι ενδιαφερόμενοι για περισσότερες πληροφορίες, μπορούν να επικοινωνούν με:
  • Βασίλη Βλαχάκο στο τηλ 27310 25652, 69999 25652
  • Μεταξία Παπαποστόλου στο 6951742020
  • Γιώργο Δημακόγιαννη, στο 27330 53670, 6978991863
  • Νίκο Κουφό,στο 6932370777

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2013

Εγκαίνια δημοτικού ιατρείου στην Καρίτσα


Ημερολόγιο από ταξίδι στην πατρίδα

Έχουν περάσει κάπου δέκα χρόνια από τότε που ήμουν στην Ελλάδα, ακόμα και τότε τρεις μόνον εβδομάδες στην Κρήτη.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν είπα πολλές φορές να ξαναεπισκεφτώ την πατρίδα, ιδιαιτέρως δε το προγονικό χωριό… σκέψεις που για τον έναν λόγο ή τον άλλο δεν προχώρησαν μέχρι σήμερα.

Έτσι, τώρα που πλέον επιτέλους οι σκέψεις αυτές πράγματι πραγματοποιούνται νιώθω ιδιαίτερα ενθουσιασμένος για τις μέρες που έρχονται και θα ήθελα εδώ να μοιραστώ μερικές από τις πιο αξιοσημείωτες στιγμές… 

Αποχαιρετισμός στους δικούς στο Αεροδρόμιο της Αδελαΐδας
Τετ 10 Ιουλ 2013  
Απροσδόκητη συνάντηση με φίλους στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι
Πεμ 11 Ιουλ 2013
Χαλάρωση σε μια ψησταριά στο Μεταξουργείο στην Αθήνα
Πεμ 11 Ιουλ 2013, βράδυ 
Πρώτη συνάντηση με το φίλο δια αλληλογραφίας Γιάννη Γαβριήλ, πάλι στην ψησταριά στο Μεταξουργείο 
Παρ 12 Ιουλ 2013, μεσημέρι 
Πάλι με το φίλο Γιάννη Γαβριήλ στο «Ρακαδημία», εστιατόριο στο Αιγάλεω που το έχουν πέντε φίλοι, μεταξύ των οποίων και ο Νίκος, γιος του Γιάννη. Υπέροχη γεύση της Αθήνας σε τραπεζάκια που απλώνονται προς τα έξω σε κλασσικό πλακοστρωμένο πεζόδρομο.
Παρ 12 Ιουλ 2013, βραδάκι
Στον υπεραστικό σταθμό Κηφισού
Σαβ 13 Ιουλ 2013

Με δυο φίλους, Ανδρέα Μάρκο και Λάζαρο Πουτσελά, θαυμάζουμε τις φυσικές ομορφιές του Φαραγγιού Βουραϊκού στην Αχαΐα, μέσα από το ιστορικό οδοντωτό τρενάκι, που εγκαινιάστηκε το 1896.
Σαβ 13 Ιουλ 2013 
Τυχαία συνάντηση με το Γιάννη και την Όλγα Θεοδωρακάκου με τα παιδιά τους στο Λεωνίδιο 
16 Ιουλ 2013
Τάβλι με το Δημήτρη Μάρκο στην Πλάκα
16 Ιουλ 2013
 
Ψωμοτύρι με τον Ανδρέα Μάρκο και Νίκο Μάρκο τον πρόεδρο των Πουλίθρων
Τετ 17 Ιουλ 2013
Εντελώς τυχαία στα Πούλιθρα συναντήσαμε αλαργινούς συγγενείς Κατσάμπηδες από το Μισισίπι των Ηνωμένων Πολιτειών
Τετ 17 Ιουλ 2013

Ευχάριστη συνάντηση με το Νίκο Κανάκη στην Πλάκα
Τετ 17 Ιουλ 2013
Ώρα για λίγο διάβασμα
Τετ 17 Ιουλ 2013
Εκδρομή με Νίκο Αντωνίου και Μιχάλη Ρήγα στα Καριτσιώτικα Καναλάκια
Παρ 2 Αυγ 2013 
Στα Καριτσιώτικα Καναλάκια
Παρ 2 Αυγ 2013 
Μέσα στο δροσερό ελατόδασο στα Καναλάκια
Παρ 2 Αυγ 2013 
Απέναντι τα Κουτσουβέροια
Παρ 2 Αυγ 2013 
Περάσαμε από τα χωριά του βόρειου Ταΰγετου: Καστόρειον, Γεωργίτσι Αγόργιανη και Λογκανίκος , καθώς και τις πηγές του Ευρώτα. Στο Καστόρειο συναντήσαμε το Γιάννη Αρφάνη του Πολιτιστικού Συλλόγου καθώς και τον καταστηματάρχη Νίκο Λαγανά
Πεμ 8 Αυγ 2013
Στο Αλώνι με τον Στέλιο Μλαβάζο και τον Παναγιώτη Μαλαβάζο
16 Αυγ 2013
Μνημείο της φύσης, η Ελιά της Καρίτσας στη θέση Ζάβραινα στο χωράφι των αδελφών Κώστα και Γιάννη Αντωνίου 
19 Αυγ 2013
Γάμος Παναγιώτη Αντωνίου και Ειρήνης Λάτση
Σαβ 31 Αυγ 2013
Προσωπική εργασία
Παρ 20 Σεπ 2013
 
Από το μπαλκόνι της θεια-Νικολέττας Αντωνίου
29 Σεπ 2013 
Μνημείο της Μάχης του Κοσμά 
6 Οκτ 2013
Στο Κοσμα με Γιώργο και Βούλα Κρεμαστιώτη
6 Οκτ 2013
Στο μαγαζί στην Καρίτσα
6 Οκτ 2013
Κάτω Βρύση στο Γεράκι
8 Οκτ 2013
Εγκαίνια του καφέ-μπαρ Μελιά στο Γεράκι 
12 Οκτ 2013
Στο κάστρο με το Νίκο Αντωνίου
13 Οκτ 2013


Συνάντηση αντιπροσωπείας του Παλλακωνικού Συλλόγου της Νότιας Αυστραλίας με τη διοίκηση του Νοσοκομείου των Μολάων

15 Οκτ 2013
Με Μάντω Αντωνίου και Ηλία Αγγελόπουλο στη μεγάλη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου στην Ηλιούπολη στην Αθήνα.
Δευ 28 Οκτ 2013
Στην Αθήνα με τον καλό φίλο Μιχάλη Ρήγα
Τρι 29 Οκτ 2013
Μπροστά στον Παρθενώνα
Τετ 30 Οκτ 2013
Στο Βράχο του Αρείου Πάγου κάτω από την Ακρόπολη
Τετ 30 Οκτ 2013
Δελφούς
Πεμ 31 Οκτ 2013
Δελφούς
Πεμ 31 Οκτ 2013 
Στη Λαϊκή Αγορά της Καστοριάς
2 Νοε 2013
Στη Λίμνη της Καστοριάς
4 Νοε 2013
Στη Λίμνη των Ιωαννίνων
6 Νοε 2013
Στο μνημείο του Δημήτριου Καρυτσιώτη στο Άστρος της Βόρειας Κυνουρίας
8 Νοε 2013
Κολατσιό στο λιομάζωμα στη Βαμπακιά
19 Νοε 2013
Μεταφορά της συγκομιδής στο χωριό
19 Νοε 2013
Στο συλογέα με το Νίκο Αντωνίου
19 Νοε 2013
Με το Γιώργο Τσίπουρα που μας έδειξε τον δρόμο για τα Τσίλια
23 Νοε 2013
Τάβλι με το Χρήστο Τσίπουρα στο καφενείο στο Γεράκι
1 Δεκ 2013 
 
 Στα Ανάσκελα
2 Δεκ 2013 
Στο Κοτρώνι
2 Δεκ 2013 
 Στο Κοτρώνι
2 Δεκ 2013 
Σήμερα κοτέτσι, αλλά κάποτε άλλοτε η κατοικία της οικογένειας του προπάππου Θανάση Κατσάμπη
6 Δεκ 2013